58زيارت نوشته شده عقيده دارد كه سواره نظام دشمن از اين دره حمله كرده! ولى به نظر مى‌رسد كه بايد كوه را دور زده باشند. و از اين دره نمى‌توانستند بيايند.

شيب اين تنگه كه به آن تنگۀ عينين مى‌گويند از دو طرف تقريباً يكى است و تنگه از دو طرف به دشتى كه داراى كمى پست و بلندى است، ختم مى‌شود و احتمالاً در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله دو طرف تنگه هم باغ و نخلستان بوده و ابتدا لشكر ابوسفيان آن طرف تنگه اردو زده و خود را آمادۀ حمله به مدينه كرده‌اند و رسول خدا صلى الله عليه و آله هم مصلحت را در اين ديده كه سريعاً و تقريباً در خفا خود را به اين طرف تنگه برساند و در جائى، نقطۀ قرينۀ آن‌ها، اردو بزند كه حركت رسول خدا صلى الله عليه و آله از ميان باغ يك منافق و ممانعت آن نابكار مى‌تواند، دليلى باشد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله سريعاً و از بيراهه خود را به اين منطقه رسانده. حالا هر دو سپاه پشت به كوه احد اردو زده‌اند. فاصلۀ اين دو لشكر يك دماغه كوه است كه حدود 200 مترى، به جلو و به طرف غرب پيشروى دارد. محل اتصال اين پيشروى هم همان تنگه است كه از دو طرف تقريباً هم اندازه و داراى شيب مساوى است.

مى‌گويند كه ارتش ابوسفيان حدود سه الى چهار هزار نفر با صدها شتر و اسب بوده و ده‌ها زن طبل زن، شعر خوان، آتش افروز و باز هم شايد صدها زن و دختر ارتشيان ابوسفيان.

پشت سر اردوى اين لشكر عظيم كوه احد و دست چپش تنگۀ عينين قرار داشته. اين طرف هم لشكر اسلام با 700 نفر كه پشت سرش كوه احد و دست راستش همان تنگه. مى‌توان حدس زد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله صلاح نمى‌دانسته كه در جبهه‌اى وسيع با لشكر كفر روبه‌رو شود. در نهايت آن حضرت نيروهاى اندك خود را داخل همين تنگه به شكلى متمركز كرده