120درهاى رحمت الهى را باز مىكند و دعاى ما را با خود تا محضر ذات حق مىبرد، مانند روز عرفه، شب قدر، طلوع فجر و وقت اذان.
و اينك صحراى عرفات در پيش رو، صحرايى كه هم از نظر زمان و هم از نظر مكان منبع انرژى الهى است. و وقوف انبياء از حضرت آدم تا محمد صلى الله عليه و آله و ائمه اطهار عليهم السلام در اين مكان بر قداست و بار انرژى آن افزوده است و اينك من حقير بايد در اين مكان،به خالقم بينديشم! اى واى بر من! اى واى بر من! چه بگويم؟ چه بينديشم؟
اى برون از وهم و قال و قيل من
خاك بر فرق من و تمثيل من 1
خدايا! سكوت مرا بپذير. خدايا سجدهام را بر همين خاك و سنگ بجاى تفكر و انديشه بپذير. چون تو برون از خيال، انديشه و وهم و قياس هستى.
* * *
و اما مشعر: جايى كه سخن از فهم، شعور و بينش است. شعورم به من مىگويد كهنااميد مباش، اواندك ترا هم مىپذيرد، همين تفكر و انديشهى كم را هم با كرمش مىپذيرد. بينديش و فكر كن، هر اندازه كه دريافت كردى او مىپذيرد. از اين بازار تهىدستان، تهى دستار برنمىگردند.
شعورم مىگويد در حد توانت انديشه كن نه چنان عميق كه ترا در خود غرق كند، تو چنان شناگرى نيستى كه در اين بحر عميق شنا كنى و غرق نشوى، حتى در ساحل كم عمقش هم شايد توان ورود نداشته باشى.
فقط در ساحل بنشين و دست و رويى تر كن، خيلىها خود را به دريا