119از صدها هزار سال در همين سرزمين عرفات به اذن خداوند بر جان آدم دميد و او متحول شد. تكامل يافت فكر، انديشه و معرفت پيدا كرد و انسان و نبى و خليفه شد.
ولى مىگويند او پس از اين كه خليفه شد و خطا كرد از بهشت به اين مكان آورده شده؟ آيا اينجا ايستگاه بهشت در روى زمين است؟ يا اين كه خود بهشت است؟ كه ما آن بُعد را نمىبينم. آيا هبوط آدم در اين سرزمين به معناى آن است كه به محض اين كه آنان خطا كردند بعد بهشتى مكان تبديل به بُعد زمينى شد و آنها خود را در صحراى عرفات يافتند؟ يعنى بدون طى مسافت و جابجايى، بهشتشان تبديل به صحراى عرفات شد.
در اين مورد نبايد ترديد كرد كه بر اساس احاديث ائمه اطهار عليهم السلام ، وادى السلام كه محل فعلى نجف اشرف مىباشد بقعهاى است از جنّت عدن كه محل ارواح مؤمنين است و وادى برهوت كه در يمن قرار دارد محل ارواح بدكاران و گنهكاران تا هنگام رستاخيز است. با توجه به اين احاديث مىتوان گفت آن قسمت از بهشت كه حضرت آدم در آنجا قرار داشت همين صحراى عرفات بوده.
مىگويند. يكى از درهاى رحمت الهى فقط روز عرفه باز مىشود و مخصوص دعاكنندگان صحراى عرفات است.
مىگويند: غروب روز عرفه لحظهى مغفرت و آمرزش الهى است.
پس هم مكان مطرح است هم زمان. گويا مانند بدن يك انسان كه 7 ميدان انرژى دارد، كره زمين هم مراكز و ميدانهايى دارد كه سرشار از انرژى است مانند صحراى عرفات، جبل الرحمه، كوه طور و جبل النور، كه از اسرار است و از نظر زمان هم برخى ساعات، روزها و شايد سالها هم انرژى خاصى بين كره زمين و افلاك برقرار مىشود و همين انرژىها