174عبدالملك بن عمر، از جابر بن سمرة روايت مىكند كه گفت: شنيدم رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد: «لا يزال أمر الناس ماضياً ما وليهم اثنا عشر رجلاً» ، آنگاه رسول خدا صلى الله عليه و آله كلمهاى را بر زبان راند كه من مفهوم آن را نفهميدم، لذا از پدرم پرسيدم، او پاسخ داد: «كلّهم من قريش» ؛ ترجمه:
«همچنان كارهاى مردم رو به راه و مطلوب است، مادامى كه اولياء امر آنها دوازده مرد هستند كه همگى از قريش مىباشند». همين مطلب را بخارى نيز از شعبه، از عبدالملك، از عمير نقل كرده است، و ابن كثير مىافزايد كه: «در اين حديث دلالتى هست كه ثابت مىكند كه خلفا بايد عادل و دوازده تن باشند. البته اينان همان امامان شيعه نيستند، چرا كه بسيارى از آنان به ولايت امر نرسيدند، ضمن اينكه الزامى ندارد پىدرپى يكديگر باشند، بلكه بايد درميان امت بهصورت پيوسته و يا گسسته باشند، آنگاه مىتوان به خلفاى چهارگانه راشدين اشاره كرد كه بعد از آنها وقفه و فاصلهاى افتاد. آنگاه منطبق با اين مشخصات مىتوان افراد زيادى را يافت، همچنين ممكن است كسانى از آنان ظاهر شوند در زمانى كه فقط خدا مىداند و به آن احاطه دارد و از جملۀ آنها مهدى است كه نامش مطابق نام رسول خدا صلى الله عليه و آله و كنيهاش نيز همان كنيه پيامبر است، او زمين را پر از عدل و داد مىكند، همانطور كه پر از ظلم و جور شده بود». 1
آيات ديگرى در اين رابطه وجود دارد كه مىفرمايد: «وَ مَنْ يُطِعِ اللّٰهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَدٰاءِ وَ الصّٰالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولٰئِكَ رَفِيقاً»؛ 2 «كسى كه خدا و پيامبر را