53ما گوييم: اين خطورى كه به دل مىآيد، جز از ناحيۀ شيطان پليد نيست كه مىخواهد باب توفيق را بر انسان سد كند و در عمل را به روى او ببندد. پس اگر به او گوش كند، در به روى او بسته خواهد شد و از راه به در خواهد رفت و گمراه خواهد گرديد.
و اگر او را رد كند، به اينكه خداى تعالى، بندگان مؤمن خود را براى نيل به اين مراد، دعوت فرموده است و اگر محال بود، به اين كار دعوت نمىفرمود و اگر اين كار به حول و قوّۀ ما بسته بود، آنچه گفتهاى حق است و شكى در آن نيست؛ ولى اين مطلب اختصاص به طمع در اين مرام ندارد؛ بلكه بالنسبه به تمام خيرات و جميع امور مشترك است؛ زيرا خيرى نيست جز اينكه از جانب اوست و حول و قوهاى نيست، بلكه نه ارادهاى و نه وجودى جز آنكه به خداست و از ناحيۀ خداست و چون به حول و قوّۀ او و نفحات فضل و كرم اوست، پس او اقدر الاقدرين و اكرم الاكرمين و اجود الاجودين است و واسطههاى فضل و وسيلههاى بندگان او به سوى او؛ يعنى، امامان معصوم عليهم السلام از طرف او خبر دادهاند كه مسافر به سوى او، مسافتش نزديك است و او از خلق خود در پرده نيست؛ بلكه اعمال بد آنان پردهاى بين آنها و اوست و حجگزار بايد معناى حج را تفقّه كند و بفهمد و مشتاق به سوى او شود و دعوت ظاهر و باطن را بشناسد و...». 1
يكى از نشانههاى تقوا، تواضع و فروتنى است و سالك اين راه هميشه و در همه جا، بايد خشوع و خضوع داشته باشد و فروتنى و تواضع را پيشه خود كند و نهايت عجز و انكسار را داشته باشد، تا مورد قبول حضرت حق، قرار گيرد.