108و چه زيبا گفته است نايبالصدر شيرازى در كتاب تحفة الحرمين كه:
«و چون به حرم رسى - كه حدّش از جوانب اربع تا بيت، چهار فرسخ است - چهار تكبير زن يكسره بر هر چه كه هست. قرقگاه ملكالملوك است، بايد انديشيد: «هل هو من جملة من دخلها كان آمناً من عقابه ويوصل بحضرته او ليس اهلاً للقرب؟» [ \ آيا او از جملۀ آن كسانى است كه داخل خانۀ خدا مىشوند در حالى كه مأمون از عقاب اويند و آيا به حضرتش خواهند رسيد، يا شايستگى تقرّب را ندارند.] و به باب بنىشيبه مىرسى، جمال كعبه نزديك است، ملتفت باش كه عهدى بستى با حضرتش روز الست و عهدنامه را وزير دربار، در خزانه حجرالاسود سپرده. كدام عهد ببستى كه عاقبت نشكستى؟ از چاه طبيعت بيروى آى و به آب زمزم اسماعيلوار، خود را بشوى. غوطهور اشك بزن.»
كامل طريقت گويد:
پاك شو اوّل و پس ديده بر آن پاك انداز
شست و شويى كن وانگه به خرابات خرام
حال كه به اين حرم وارد شدهاى، مدتهاى مديدى را در آنجا مأوا گزين و به راز و نياز و عبادت بپرداز. فقط به اعمال و آداب ظاهرى اكتفا نكن و از آن مكان شريف، زود خارج نشو. ديگر كى به اين شرف عظمى نائل خواهى آمد. ديگر كى قسمت خواهد شد كه در جوار حق حضور يافته و به مناجات بپردازى؟
عارف زندهدل، شيخ محمد بهارى همدانى گويد:
«چون داخل حرم شود، بايد حالش، حال رجا و امن باشد از سخط و