107حال كه وارد مكّه شدهاى و رو به سوى خانۀ خدا دارى، خداى را شكر كن كه به شرف ميهمانى او نائل آمدهاى و مفتخر به زيارت خانۀ او گشتهاى. پس رو به حرم كن و با مشاهدۀ آن، سخنان عالم ربّانى علّامه مولى مهدى نراقى را به ياد آور كه فرموده است:
«و چون چشم حجگزار به خانه افتد، بايد عظمت خانه را در دل آرد و چنان تصوّر كند كه گويا خداوند خانه را مىبيند و اميدوار شود كه لقاى خود را روزى او كند؛ چنان كه ديدار خانۀ خود را روزى كرد و خدا را شكر گزارد كه او را به خانۀ خود رسانيد و در زمرۀ ميهمانان خود درآورد.
و به ياد آرد كه در قيامت، همۀ خلايق اميد و آرزوى دخول به بهشت را دارند. سپس منقسم شود: بعضى اذن دخول يابند و بعضى را بازگردانند؛ همانند انقسام حاجيان كه بعضى را قبول كنند و بعضى را ردّ نمايند». 1
مرحوم سيد عبداللّٰه شبّر نيز گويد:
«چون چشمت به خانۀ مبارك كعبه افتاد، عظمت خانه را به ياد آر و از آن گذشته، به صاحب خانه برس؛ چنان كه گويى اكنون در مقابلش ايستادهاى و اميد دارى هم چنان كه زيارت خانهاش را در دنيا روزىات نموده، زيارت خود را در آخرت نصيب تو كند و ياد آر آن زمانى را كه همۀ مردم در قيامت، به اميد بهشت به سوى آن حركت مىكنند، آن گاه گروهى را راه داده و گروه ديگر را مىرانند». 2
غرض از مسجد و ميخانهام وصال شماست
جز اين خيال ندارم خدا گواه من است
(حافظ)