20 لىٖ. اللّٰهُمَّ لِبٰابِكَ وَقَفْتُ، وَبِفِنٰائِكَ نَزَلْتُ، وَبِحَبْلِكَ

قرار ده، خدايا به در خانۀ تو ايستادم و به آستانت فرود آمدم و به ريسمان

اعْتَصَمْتُ وِلِرَحْمَتِكَ تَعَرَّضْتُ، وَبِوَلِيِّكَ صَلَوٰاتُكَ عَلَيْهِ

تو چنگ زدم و خود را در معرض رحمت تو قرار دادم، و به نمايندۀ تو - كه درودهاى تو بر او باد -

تَوَسَّلْتُ، فَاجْعَلهٰا زِيٰارَةً مَقْبولَةً وَدُعآءً مُسْتَجٰاباً.

توسل جستم پس اين زيارت را قرارده زيارتى پذيرفته و دعائى اجابت شده.

دعاى درب صحن مطهر

اَللّٰهُمَّ انَّ هٰذَا الْحَرَمَ حَرَمُكَ، وَالْمَقٰامَ مَقٰامُكَ، وَاَ نَا

خدايا اين حرم حرم تو است، و اين مقام مقام تو است، و من

اَدْخُلُ الَيْهِ انٰاجيٖكَ بِمٰا انْتَ اعْلَمُ بِهِ مِنّىٖ وَمِنْ سِرّىٖ

داخل آن گردم و با تو راز گويم بدانچه تو بدان از من داناترى و هم از درون من و از راز

وَنَجْوٰاىٖ‌َ، الْحَمْدُ للّٰهِ‌ِ الْحَنّٰانِ الْمَنّٰانِ، الْمُتَطَوِّلِ الَّذي مِنْ

من آگاهى، ستايش خاص خداى پرنعمت و پرمنت و پربخششى است كه از

تَطَوُّلِهِ سَهَّلَ لىٖ زِيٰارَةَ مَوْلاٰىٖ‌َ بِاِحْسٰانِهِ، وَلَمْ يَجْعَلْنيٖ

بخشش او است كه آسان كرد براى من زيارت مولايم را به احسانش، و چنانم نكرد

عَنْ زِيٰارَتِهِ مَمْنوُعاً، وَلاٰ عَنْ وِلاٰيَتِهِ مَدْفُوعاً، بَلْ تَطَوَّلَ

كه از زيارتش ممنوع باشم و نه از ولايتش بركنار بلكه بخشش كرد و احسان