102عجيبى به «عمرو» بخشيد، زيرا او يقين كرد كه پيامبر در اين نزديكى انتقام قبيلۀ خزاعه را از قريش كه مسبب واقعى جريان بودند خواهد گرفت؛ ولى هرگز تصور نمى‌كرد كه اين كار با فتح و برانداختن حكومت ظالمانه قريش صورت خواهد گرفت.

چيزى نگذشت كه «بديل و رقاء»، با گروهى از قبيلۀ خزاعه براى استمداد، خدمت پيامبر رسيدند، و همكارى «قريش» را با بنى بكر در كوبيدن و كشتن جوانان خزاعه به عرض پيامبر رسانيدند، و سپس راه مكه را در پيش گرفتند.

جاسوسى به دام افتاد

پيامبر اسلام براى فتح مكه و گشودن محكمترين دژهاى بت پرستى، و برانداختن حكومت ظالمانۀ قريش - كه بزرگترين سد در راه پيشرفت آئين توحيد بود - بسيج عمومى اعلام كرد. او از خداوند خواست كه جاسوسان قريش از حركت مسلمانان آگاه نشوند. در آغاز ماه رمضان، از اطراف و اكناف، سپاهيان انبوهى در «مدينه» جمع شدند كه تاريخ نگاران خصوصيات آن را چنين مى‌نگارند:

مهاجران، هفتصد نفر با سيصد اسب و سه پرچم.

انصار، چهار هزار نفر با هفتصد اسب و پرچم‌هاى بيشتر.

قبيلۀ مزينه، هزار نفر با صد اسب و صد زره و سه پرچم.

قبيلۀ اسلم، با چهارصد نفر با سى اسب و دو پرچم.

قبيلۀ جهينه، هشتصد نفر با پنجاه اسب و چهار پرچم.

قبيلۀ بنى كعب، پانصد نفر با سه پرچم.