85
فسانه گشت و كهن شد حديث اسكندر
سخن نو آر كه نو را حلاوتى دگر است
به اين خواستۀ فطرىِ انسانها بايد پاسخ صحيح داد و اين بدان معنا نيست كه دست تحريف و تأويل و تعدّد قرائتها به دامن دين دراز شود كه ثمرۀ آن بدعتگذارى است و پيامبر خدا در اين خصوص فرمود:
«أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ أَصْدَقَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللَّهِ وَ أَفْضَلَ الْهُدىٰ هُدىٰ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله وَ شَرُّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَ كُلَّ بِدْعَةٍ ضَلاَلَةٌ». 1
«راستترين سخن، كتاب خدا و بهترين هدايتگر هدايت محمد صلى الله عليه و آله است. بدترين امور بدعتها هستند و هر بدعتى گمراهى است.»
بلكه منظور شيوۀ عرضه كردن است؛ يعنى همانگونه كه مواد غذايى را اگر به آشپز ماهر بدهند به بهترين شكل ارائه مىكند، و اگر همان مواد را اگر در اختيار فرد ناوارد بگذارند، خراب مىكند!
مبلّغ نبايد تنها به شيوههاى سنتى و تكرارى و مطالب دمِدستى، كه زحمت مطالعه ندارد، بسنده كند كه در اين صورت مخاطبان زيادى نخواهد يافت، بلكه بايد به عمق كتابها برود، كوشش و كاوش كند، دقّت نظر داشته باشد، زيبايىهاى كلام خدا و سخن معصومين را جستجو كند و دريابد، نگرشهاى محققانۀ نوين را لحاظ كرده و زيبا و با مقدمات و نتيجهگيرىهاى جالب ارائه كند. حضرت رضا عليه السلام مىفرمودند: