81

10 - صبر و پايدارى

تحمّل بار مسؤوليتِ تبليغ و رسانيدن پيام الهى، همواره با دشوارى‌ها همراه بوده است؛ چرا كه بسيارى از فرمانهاى شريعت، برخلاف اميال نفسانى انسان است و همين امر سبب مقاومت مخاطبان دربرابر داعيان الى‌اللّٰه بوده‌است وهمچنان‌كه آيه كريمۀ: أَ فَكُلَّمٰا جٰاءَكُمْ رَسُولٌ بِمٰا لاٰ تَهْوىٰ أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقاً كَذَّبْتُمْ وَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ ¹ بيان مى‌كند، تمرّد و خصومت تا بدانجا پيش مى‌رفته كه به قتل پيامبران و رسالتداران مى‌انجاميده است. تمسخر، تهديد، شكنجه و شهادت، سرنوشتى‌است كه براى پرچمداران توحيد درگذشتۀ تاريخ به ثبت رسيده و بى ترديد تا حاكميت مطلقِ حق، تكرار شدنى است. از اين رو، قرآن كريم پيامبر گرامى را به صبر و پايدارى، همچون پيامبران بزرگِ ديگر، فراخوانده:

فَاصْبِرْ كَمٰا صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ² و به استقامت دعوت كرده است: فَاسْتَقِمْ كَمٰا أُمِرْتَ وَ مَنْ تٰابَ مَعَكَ ³.

سيرۀ نبوى در دوران مكه و آزارها و ستم‌هايى كه از دست مشركان ديد و خاروخاكستر را در راه دعوت استقبال كرد و رنج تبعيد سه ساله در شعب ابى‌طالب و اهانتها و محروميت‌ها و شكنجۀ مسلمانان و شهادت ياران، همچون ياسر و سميه و بلال و تمسخر و گستاخى‌ها و بالأخره توطئۀ