77«از گفتار زشت برحذر باش كه فرومايگان را به دور تو گرد آورد، اما بزرگواران را از پيرامونت پراكنده سازد.»
در اين راستا شايسته است مبلّغ به مربيان و معلّمانى تأسّى جويدكه براى شاگردانشان تواضع نموده وديگران را به‌رعايت آن توصيه كرده‌اند.
قرآن كريم پيامبر صلى الله عليه و آله را به تواضع در برابر مؤمنان فرا مى‌خواند: وَ اخْفِضْ جَنٰاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ . 1 در احوالات حضرت مسيح عليه السلام آورده‌اندكه براى حواريون خود غذايى تهيه كرد و پس از صرف غذا، خود عهده‌دار شستشوى دستان آنان شد. حواريون گفتند،: يا روح‌اللّٰه! ما به‌انجام اين‌كار ازشما سزاوارتريم. فرمود: «من چنين كردم تا شما نيز براى كسانى كه تعليم مى‌دهيد، اينگونه باشيد.» 2
بديهى است وقتى مبلّغ يا معلّم براى مخاطبان و شاگردان خود اينگونه عمل كند و احترام آنان را نگهدارد، ارادت آنان چندين برابر خواهد شد و بر ايمانشان به مبلّغ و معلّم افزوده گشته و به محتواى پيام، با عشق و علاقه بيشترى خواهند نگريست و خاطرۀ شيرين آن را از ياد نخواهند برد. در حالى‌كه كبر و منيّت و بى‌حرمتى نسبت به شخصيت مخاطب، افزون بر آنكه اثر تبليغ را خنثى مى‌كند، در دلها عقده مى‌آفريند. راه و روش مبلّغان نه تنها با مخاطبان مستقيم خود بايد چنين باشد، كه با ديگران نيز بايد اينگونه عمل كنند؛ به‌ويژه در موسم حج و با حج‌گزاران ديگر كشورها، كه خودِ اين عمل نوعى تبليغ‌است همانگونه كه رواياتِ آن را در گذشته ديديم و در اينجا به ترجمۀ يك‌روايت آموزندۀ