115 عَادِلَةٌ، أَوْ سُنَّةٌ قَائِمَةٌ» ¹ بدان اشاره دارد.

شايان توجه، ارتباط و انسجام و تأثير و تأثّرى است كه ميان اين سه وجود دارد. محتواى اين پيام به‌صورت جامع و كلّى بندگى خداى يگانه و التزام به آثار عملى توحيد و كسب فضايل و كمالات انسانى با هدايت و رهبرى پيام آوران آسمانى است. تجلّى اين سه را مى‌توان در تمامى آداب شرعى مشاهده كرد. نماز، زكات، حج، جهاد و ديگر آداب دينى، در بردارنده سه عنصر بنيادين پيام است:

نماز، براى ذكر و قرب حق و اتصاف به فضايل و اجتناب از رذائل:

إِنَّ الصَّلاٰةَ تَنْهىٰ عَنِ الْفَحْشٰاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ لَذِكْرُ اللّٰهِ أَكْبَرُ . ²

حج، آهنگ خدا نمودن، آراستن و پيراستن روح و تخلّق و تمرين اخلاق فاضلۀ فردى و جمعى در اين ميعادگاه است و نيز عرصۀ شهود و حضور است و دستيابى به منافع معنوى و مادى؛ ...لِيَشْهَدُوا مَنٰافِعَ لَهُمْ ... ³ .

مبلّغان حج بايد جوانب اين منافع و آثار فردى و اجتماعى و عرفانى و عملى را منظور داشته باشند و آداب و اخلاق و ابعاد سياسى - اجتماعى آن را براى زائران بيان كنند كه يك جانبه‌گرايى در تبليغ، محتوا را از آنچه هست تنزّل مى‌دهد.

به بيان امام راحل قدس سره :

«حج عرصۀ نمايش و آئينۀ سنجش استعدادها و توان مادى و معنوى مسلمانان است. حج بسان قرآن است كه همه از آن