109
فصل چهارم:پيام يا محتواى تبليغ
از ديگر عناصر بنيادين تبليغ، كه بايد آن را به مثابۀ روح تبليغ شمرد و تبليغ بدون آن مفهوم ندارد، محتواى پيامى است كه پيام دهنده تصميم دارد آن را به پيام‌گيرنده انتقال دهد. محتواى پيام، عبارت است از موضوع اعتقادى، فرهنگى، اخلاقى و يا هر موضوع ديگرى كه پيام‌رسان در صدد گسترش آن است. با تنوّع تبليغات، پيام نيز متنوّع مى‌شود و ارزشيابى پيامها در همين تنوّع است. در تبليغات اسلامى، «محتواى پيام» روح رسالت الهى است كه پيام آوران خدا با تكيه بر اصول مشتركِ اديان، ابلاغ‌كرده ومردم‌را به‌پذيرش آن فراخوانده‌اند و ازآن‌رو كه اصول پيامِ رسولانِ الهى يكى است 1 از اين نقطه نظر تفاوتى ميان پيام و پيام آوران نيست:
لاٰ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ 2.