267ميهمانان وارد بر خود را اكرام نموده و مشمول رحمت و آمرزش خويش قرار دهد.

از امام على عليه السلام نقل شده كه شبى شاهد زيارت يك عرب بيابانى بوده كه دامن كعبه را به دست گرفته و چنين عرض حال مى‌كرد:

يٰا صٰاحِبَ الْبَيْتِ! أَلْبَيْتُ بَيْتُكَ، والضَّيْفُ ضَيْفُكَ، وَلِكُلِ‌ّ ضَيْفٍ مَنْ ضَيَّفَهُ قِرىً، فَاجْعَلْ قِرٰايَ مِنْكَ اللَّيْلَةَ الْمَغْفِرَةَ. ¹

اى صاحب خانه! خانه خانۀ توست و ميهمان هم ميهمان توست، و براى هر ميهمانى هم از سوى ميزبانى كه ميهمانى مى‌كند ميهمان‌نوازى‌اى خواهد بود، خدايا! ميهمان‌نوازى مرا در اين شب، آمرزش و مغفرت خود قرار بده...

4- در پناه و ضِمان خداوند

زائرى كه دل از علايق مادّى دنيا كنده و براى اداى تكليف و شوق ديدار كعبه با تحمّل رنج و سختى زياد، به وادى عشق حق شتافته و ميهمان پروردگار عالم است، طبق روايات متعدّد، به عنوان يك بخش از پاداش، در پناه و كفالت و ضمانت جانى و مالى و عملى خداوند قرار مى‌گيرد.

امام صادق عليه السلام فرموده است: اَلْحٰاجُّ حُمَلاٰنِهِ وَضِمٰانِهِ عَلَى اللّٰهِ، فَإِذٰا دَخَلَ مَسْجِدَ الْحَرٰامِ وَكَّلَ اللّٰهُ بِهِ مَلَكَيْنِ يَحْفَظٰانِ طَوٰافِهِ وَسَعْيِهِ... ²

ضمانت و حفاظت حاجى و اثاث او برعهدۀ خداست و آن گاه كه وارد مسجدالحرام مى‌شود، خداوند دو فرشته را مأمور حفاظت طواف و