266فراخوانده است. از طرفى او دعوت ابراهيم عليه السلام و پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام را عملاً پاسخ داده و به واقع دعوت‌كنندۀ او خداوند متعال است و از طرف ديگر او ميهمان خداوند محسوب مى‌گردد، و اين ميهمان نسبت به ميزبان بايد ادب ميهمانى و شرايط آن را در محضر ذات ربوبى، كه آفريدگار جهان هستى است، با همۀ وجود به جاى آورد و از آن، حدّاكثر بهره‌بردارى را بنمايد.

دربارۀ موضوع ميهمانى خدا به عنوان يك نتيجۀ حج، امام صادق عليه السلام فرموده است: اَ لْحٰاجُّ وَالْمُعْتَمِرُ وَفْدُ اللّٰهِ إنْ سَأَ لُوهُ أعْطٰاهُمْ، وَإِنْ دَعَوُوهُ أجٰابَهُمْ، وَإِنْ شَفَعُوا شَفَّعُوهُمْ، وَإنْ سَكَتُوا إِبْتَدَأَهُمْ، وَيُعَوَّضُونَ بِالدِّرْهَمِ ألْفَ دِرْهَمٍ. ¹

حج و عمره‌كنندگان، ميهمانان خداوند هستند، اگر درخواستى كنند خدا به آنان عطا مى‌كند، و اگر خدا را بخوانند، خدا دعاى آنان را مستجاب مى‌كند، و اگر شفاعت كنند خداوند شفاعت آنان را مى‌پذيرد، و اگر ساكت بمانند، خداوند دربارۀ تأمين حوائج آنان، خود آغاز مى‌كند و در مقابل خرج كردن يك درهم در راه حج، هزار درهم پاداش داده مى‌شوند.

امام على عليه السلام دربارۀ قدر و منزلت اين ميهمان در پيشگاه خداوند فرموده: اَلْحٰاجُّ وَالْمُعْتَمِرُ وَفْدُ اللّٰهِ، وَحَقٌّ عَلَى اللّٰهِ أنْ يُكْرِمَ وَفْدَهُ وَيَحْبُوَهُ بِالْمَغْفِرَةِ. ²

حج‌كننده و عمره‌گزار ميهمانان وارد بر خدا هستند و بر خداست، كه