249 اَللّٰهُمَّ انْتَقِمْ لِي مِنْ أعْدٰائِكَ. ¹

آموزۀ درك اين حضور آگاهانه بر زائران اين است، كه وقتى آنان خويشتن را در محضر مولاى خويش احساس كنند و توجّه داشته باشند آن بزرگوار بر نيّات و اعمال و حركات آنان نظارت دارد، اين احساس در آنان موجب مراقبت، مواظبت و معرفت مى‌گردد و آثار اين معرفت و آگاهى از همان جا از لحاظ تحوّل اخلاقى و رفتارى و بالاخره سازندگى انسانى نمودار مى‌گردد و حجّ آنان موجب تأسف حضرت امام باقر عليه السلام قرار نمى‌گيرد، زيرا آن حضرت فرموده است: ما يُعْبَأُ بِمَنْ يَؤُمُّ هٰذَا الْبَيْتِ إذٰا لَمْ يَكُنْ فِيهِ ثَلاٰثُ خِصٰالٍ: وَرَعٌ يَحْجُزُهُ عَنْ مَعاصِي اللّٰهِ، وَحِلْمٌ يَمْلِكُ بِهِ غَضَبَهُ، وَحُسْنُ الصُّحْبَةِ لِمَنْ صَحِبَهُ. ²

كسى كه به زيارت اين خانه مى‌رود، اگر سه خصلت در او نباشد، مورد توجّه الهى واقع نمى‌شود:

1- ورع و پارسايى‌اى كه او را از گناه و نافرمانى خدا باز دارد؛

2- حلم و بردبارى اى، كه بتواند بر خشم و غضب خويش مسلّط گردد؛

3- و خوش‌رفتارى با همراهان و هم‌سفران خويش.

4- مساوات و برادرى

كتاب آسمانى ما، قرآن كريم دربارۀ «مسجدالحرام» مى‌فرمايد:

سَوٰاءً الْعٰاكِفُ فِيهِ وَ الْبٰادِ... ³ آن را براى همۀ مردم، چه آن‌ها كه در