250آن جا (مكه) زندگى مىكنند و چه براى آنان، كه از نقاط دوردست وارد مىشوند، مساوى قرار داديم (و هيچكس امتيازى بر ديگرى ندارد).
در اين مركز عظيم عبادى، همه در كنار هم قرار مىگيرند و همۀ امتيازات و عناوين اعتبارى و قومى و نژادى و جغرافيايى لغو مىگردد تا مؤمنان و موحّدان همه در برابر ذات مقدس «خداى احد» و حول يك خانه، كه قبلۀ همۀ مسلمانان است، به طواف و عبادت و اطاعت بپردازند.
امام على عليه السلام به «قُثَم بن عباس» فرماندار مكّه مىنويسد: به مردم مكّه دستور بده تا از كسانى، كه در اين شهر مسكن مىكنند اجارهخانه نگيرند.
زيرا خداوند سبحان فرموده: سَوٰاءً الْعٰاكِفُ فِيهِ... ، عاكف، افراد مقيم هستند و «بادى» كسانى هستند، كه از نقاط ديگر جهان براى حج مىآيند. 1
امام صادق عليه السلام در تفسير اين آيه فرموده است: شايسته نيست كه براى خانهها و منازل مكّه در نصب كنند، براى اينكه حاجيان بتوانند در منازل و خانهها كنار صاحبان آنها وارد شوند و استراحت كنند تا زمانى كه اعمال خويش را به پايان رسانند، نخستين كسى كه براى خانههاى مكّه دَر قرار داد «معاوية بن ابىسفيان» بود! 2
به هر حال، زائران خانۀ خدا، مساوات و برابرى و برادرى اسلامى را به چشم خود مىبينند و با وجود خويش لمس مىكنند و نداى آسمانى را كه رسول خدا صلى الله عليه و آله قرنها پيش در «حجّةالوداع» خطاب به همۀ حاجيان به عنوان يك منشور اعتقادى و اخلاقى و سازنده اعلام داشت، در گوش جان خويش زمزمه مىكنند.