184

با نواى كاروان

كاروان‌هاى سفيدپوش، چون امواج خروشان دريا به سوى مشعرالحرام شتاب مى‌گيرند، پياده و سواره، بايد حدود 2 فرسنگ راه بپيمايند تا رحل اقامت موقّت افكنند و ركن ديگرى از اركان حج را در قالب «وقوف» بپا دارند.

مكانى كه كاروان انسان‌ها بدانجا مى‌شتابد، در قرآن «مشعرالحرام» ¹ و در روايات «مُزْدَلفه» و «جَمع» ناميده شده، كه در تابلويى كه آنجا نصب گرديده، «مزدلفه» نوشته شده است.

دربارۀ علت نامگذارى به اين سه اسم، در احاديث و اقوال اهل لغت جهاتى بيان گرديده، كه به طور خلاصه بيان مى‌شود:

1- دربارۀ جهت نامگذارى «مشعرالحرام» كه در قرآن آمده، نوشته‌اند: چون آن مكان نشانه و علامت حج و نماز و محلّ بيتوته و دعاست «مشعر» ناميده شده و صفت «حرام» به خاطر احترام آن سرزمين، يا اين كه جزو «حرم» است مى‌باشد، يا اين كه هر جايگاه انجام عبادت «مشعر» ناميده مى‌شود، چنانكه در احاديث هم آمده است. ²

2- مُزْدَلَفَه، اين نام در احاديث وارد شده و امام صادق عليه السلام فرموده:

وقتى جبرئيل عليه السلام حضرت آدم عليه السلام را آن گاه كه وقوف عرفات را انجام داد و آفتاب غروب كرد به كنار عرفات آورد و گفت: يٰا ابْرٰاهِيم! إِزْدَلِفْ إِلَى الْمَشْعَرِ الْحَرٰامِ، فَسُمِّيَتْ مُزْدَلَفَةُ. ³