94مىآوريد، از جنگ با آن سخت خرسند باشيد، ولى من شما را به خدا مىسپارم.»
گفتنى است، زهير بن قين پس از رسيدن سپاه حرّ به امام عليه السلام پيوست، از اين رو وقتى امام حسين عليه السلام در جمع ياران حرّ سخنرانى مىكرد، زهير برخاست و اظهار محبت نسبت به آن حضرت نمود.
زهير، از جمله فرماندهان محبوب نزد سيد الشهدا است و امام عليه السلام در آخرين لحظات غربت خود نام چند تن را بر زبان آورد كه از جملۀ آنان زهير بود:
«يٰا حَبِيبَ بن مَظٰاهر، وَ يٰا زُهَيربن القَين، وَ يٰا مُسْلِم بن عَوسَجَة ... فَقُومُوا عَن نَوْمَتِكُمْ أَيُّهَا الْكِرٰامَ، وَ ادْفَعوا عَنْ آلِ الرَّسُول الطُّغاةَ اللِّئام». 1
وى از فرماندهان بخش ميمنۀ لشكر بود، امام به وى دستور داد در ظهر عاشورا در مقابل او بايستد تا نماز امام به پايان رسد.
زهير بن قين از جمله كسانى است كه در روز دوّم محرم، در آغاز ورود به سرزمين كربلا، هنگامى كه امام در خطبهاى فرمودند:
«أَلٰا تَرَوْنَ إِلَى الْحَقِّ لٰايُعْمَلُ بِهِ، وَإِلَى الْبٰاطِلِ لٰايُتَنٰاهىٰ عَنْهُ، لِيَرْغَبَ الْمُؤْمِنُ فٖى لِقٰاءِ َربِّهِ مُحِقّاً، فَإِنّى لٰاأَرَىٰ الْمَوْتَ إِلّا سَعٰادَةً، وَالْحَيٰاةَ مَعَ الظّٰالِمٖينَ إِلاّٰ بَرَماً».
«آيا نمىنگريد كه به حق عمل نمىشود و باطل ترك نمىگردد؟ در چنين وضعيتى، مؤمنى كه به حق مىانديشد، به ديدار پروردگارش رغبت مىنمايد؛ زيرا كه من مرگ را جز سعادت و زندگى با ستمگران را جز ملالتآورى نمىبينم.»
زهير به رسم اظهار وفادارى برخاست و گفت:
فَقٰامَ زُهَيْرُ بُنْ القَيْنِ وَقٰالَ: لَقَدْ سَمِعْنٰا - هَدٰانٰا اللّٰهُ بِكَ يَابْنَ رَسُولِ اللّٰهِ - مَقٰالَتَكَ،