339عبداللّٰه عمر نيز اهل عبادت است و به خلافت توجهى ندارد، عبدالرحمان بن ابى بكر اهل خانواده و همسر است كارى به كار تو نخواهد داشت و عبداللّٰه زبير همواره در كمين است.

عبداللّٰه بن زبير:

عبداللّٰه بن زبير، فرزند عمه‌زادۀ اميرمؤمنان بود، در كينه‌توزى به آل على به‌گونه‌اى بود كه چهل روز خطبه خواند، و صلوات برپيامبر صلى الله عليه و آله را در آن ترك كرد. وقتى از او راز ترك صلوات را پرسيدند، پاسخ داد: تا ناگزير نشوم، بر آل او درود نفرستم. ¹ مادر او اسماء دختر ابوبكر و پدرش زبيربن عوام است. او يكى از شجاعان بود. در جنگ جمل، در برابر مالك اشتر به ميدان تاخت ولى وقتى كه مالك، وى را به خاك‌انداخت و به روى سينه‌اش نشست، با هجوم لشكر عايشه، آزاد گرديد و جان سالم به در بُرد ² او پس از آن‌كه بر بخشى از جهان اسلام مسلط شد، مختار را از پاى درآود و قيامش را سركوب كرد او در مجموع، هشت سال و چهار ماه حكومت كرد ولى توسط «حَجّاج» به امر «عبدالملك مروان» در كنار كعبه از پاى درآمد، بدنش را بر دار آويختند و تا يك سال همچنان آويزان بود. گفتند تا مادر او - دختر ابوبكر - شفاعتش نكند، بدن او را از دار رها نسازند. روزى مادرش از آنجا مى‌گذشت كه بانگ برآورد: «آيا وقت آن نشده كه اين راكب از مركوب خود پايين بيايد؟ او را در قبرستان يهوديان دفن كردند. او از جمله مهاجرين گروه اول بود كه پس از سه ماه بازگشته بود و دوباره در سال پنجم هجرت با جعفر طيّار به حبشه هجرت كرد. ³

دربارۀ او نوشته‌اند: روزى پيامبر صلى الله عليه و آله را حجامت مى‌كرد و خون‌هاى پيامبر صلى الله عليه و آله را كه ازبدنش خارج كرده‌بود، تناول‌كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند: خون را چه كردى؟ پاسخ داد: در مخفى‌ترين مكان‌ها جاى دادم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند: «وَيْلٌ لِلنّاسِ مِنْكَ وَ وَيْلٌ لَكَ