303بنىاميه (يزيد) و مغلوب شدن و شكست ظاهرى بنىهاشم (امام حسين عليه السلام ) خاتمه يافت؛ در نتيجه، جنگ كربلا تبلور كينۀ ديرينۀ بنىاميه نسبت به بنىهاشم است، ازاين رو هنگامى كه «نضر بن مالك» از سالار شهيدان، تفسير آيۀ شريفه: هٰذٰانِ خَصْمٰانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ را پرسيد، امام عليه السلام پاسخ دادند:
«نَحْنُ وَ بَنُو امَيّةَ، قُلنٰا صَدَقَ اللّٰه وَ رَسُولُهُ، وَ بَنُو امَيّة قٰالُوا: كَذِبَ اللّٰه وَ رَسُولُهُ». 1
«ما و بنىاميه، مصداق اين آيه هستيم، ما مىگوييم آنچه را خدا و رسول او گفتهاند درست است ولى آنان مىگويند خدا و رسول دروغ گفتند!»
پرسش 2 : مقصود امام چه بود، تشكيل حكومت يا نائل شدن به
شهادت؟
پاسخ : امام عليه السلام بر خلاف نظر برخى از نويسندگان (كه مىگويند امام به منظور تشكيل دولت اسلامى به سوى كوفه آمد، اتفاقاً اوضاع دگرگون گشت و به جنگى پيشبينى نشده گرفتار شد!) او از آغاز مى دانست كه جز از راه مبارزۀ استشهادى نمىتوان چهرۀ كريه حكومت يزيد را برملا ساخت و اركان حكومت وى را متزلزل نمود.
خطبۀ تاريخ ساز امام عليه السلام در مكّه
امام حسين عليه السلام در مدينه با بيان وصيتنامۀ خود، مردم را از فلسفۀ نهضتش آگاه ساخت ولى در مكّه در آستانۀ حركت به سوى عراق (كربلا) در يك خطبۀ تاريخى از شيوۀ برخورد خونين و مسلّحانه خود با دشمن و از كيفيت برخورد دشمن بر او