272همچنين در بصره به‌طور رسمى عليه او آشوب شد تا آنجا كه خود عبيداللّٰه بن زياد با لباس مبدل از بصره به سوى شام گريخت». ¹

پس از يزيد و استعفاى معاوية بن يزيد، مروان روى كار آمد. او هم پس از نُه ماه خلافت، مردم را به بيعت با دو پسرش عبدالملك و عبدالعزيز دعوت كرد. سليمان‌بن صرد رييس گروه توّابين در سال 65 ه‍ . حركت خود عليه آنان را آغاز كرد. چهارهزار نفر با او حركت كردند و وقتى به كربلا رسيدند، به عزادارى پرداختند و سپس به سوى لشكر شام رفتند، كه به سردارىِ عبيداللّٰه و به فرماندهى شاحيل به ميدان تاخته بودند. جنگ سخت ونمايانى رخ داد و متأسفانه فرمانده گروه اول توّابين؛ سليمان صردخزاعى كشته شد و ياران او متفرق گشتند. گرچه مختار از زندان به آنان نامه‌اى نوشته و به خونخواهى از سالار شهيدان تشويقشان نموده بود، ولى عملاً به آنان نپيوست.

6 - قيام مختار

دوّمين حركت تند مسلّحانه عليه رژيم بنى‌اميه، قيام مختاربن ابوعُبيدۀ ثقفى است.

كه پس از پنج سال از شهادت امام، صورت پذيرفت. به نقل از خوارزمى، او در مدت هيجده ماه، حدود 4858 نفر از ياران يزيد را كشت. «ابن‌نما» اين تعداد را «18000» نفر مى‌داند. ²

مختار پيش از حضور در كوفه، نامه‌اى از سوى يزيد، جهت حمايت دريافت داشته بود.

يزيد به همه رجال سرشناس و سران عرب نامه نوشت و آنان را در برابر حركت امام حسين عليه السلام به مقابله فراخواند.

مختار درپشت بام قدم مى‌زدكه زنى بانگ زد و گفت: آن قسمت بام كه قدم مى‌زنى، چندان دوام ندارد. مختار انديشيد كه اگر بر خلاف پيشنهاد زن عمل كند،