152فرزندانش بودند و به تفصيل در مورد آنان نوشتيم. اكنون به سرگذشت يكى ديگر از تاريخسازان و رجال برجستۀ تاريخ عاشورا، هانىبن عروه مىپردازيم.
اعلمى در دائرةالمعارف مىنويسد: «هانى بن عروۀ مرادى، از قبيلۀ مذحج، شيعه و مورد وثوق است. او همراه مسلم بن عقيل به شهادت رسيد. از بزرگان شيعه بود و دوران پيامبر صلى الله عليه و آله را درك كرد و در نشستهاى آن حضرت حضور داشت». 1
بعضى مىگويند: هانى نامههاى مردم كوفه را در مكه به امام رساند. در ضمن بايد توجه داشت كه اين هانى، غير از آن هانى است كه هانىبن هانى سبيعى نام داشت.
هنگامىكه مسلمبن عقيل به عنوان نمايندۀ امام عليه السلام مأموريت يافت تا در كوفه اوضاع را بررسى كند، به منزل هانى وارد شد 2 و البته در اين باره كه مسلم، در چه زمان و موقعيتى وارد خانۀ هانى شد، ديدگاه ديگرى نيز به چشم مىخورد؛ از جمله: مسلم كه در خانۀ سليمان بن صرد (اميرالتوّابين) مستقر شده بود و پس از ورود عبيداللّٰه زياد به كوفه، به منزل او وارد شد. اعلمى معتقد است كه مسلم از خانۀ مختار به منزل هانى آمد؛ زيرا مختار دستگير و حبس كرده بودند. 3
ابوالفرج اصفهانى مىنويسد: عبيداللّٰه زياد براى عيادت شريك بن اعور، كه در منزل هانى بسترى شده بود، رفت و شريك به مسلم پيشنهاد داد كه عبيداللّٰه را از پاى درآورد و او پذيرفت ليكن پس از آن، از انجام اين عمل سرباز زد و شريك از او پرسيد:
چرا او را نكشتى؟ مسلم گفت: دو چيز مانعم شد:
1 - هانى خوش نداشت اين مرد در خانۀ او كشته شود.
2 - حديثى است از پيامبرخدا صلى الله عليه و آله كه آن حضرت فرمود: اسلام، كشتن غافلگيرانه (ترور) را منع كرده است و هيچ مسلمانى نبايد غافلگيرانه كشته شود.