105با استشمام بوى خوش از او بدن وى را پيدا كردند. از بدنش بوى مشك، مشام جان را نوازش مى‌داد و از اين راه بدن او را يافتند و دفن نمودند ¹ و در زيارت ناحيه نام آن حضرت به چشم مى‌خورد. ² اين بوى خوش، همان اثر دعاى امام حسين عليه السلام بر بالين اوست. امام عليه السلام در كربلا روز عاشورا صورت چند شهيد را بوسيد و گونۀ خود را برگونۀ آنان نهاد، از جملۀ آنان جون بود.

نازم، حسين را كه چو در خون خود تپيد

7 - ابوثمامۀ صاعدى ³

نام ابو ثمامۀ صاعدى، «عمرو بن عبداللّٰه كعب» است. او از اصحاب اميرمؤمنان عليه السلام بود و در تمام جنگ‌هاى آن حضرت، در دوران خلافتش حضور داشت. ابوثمامه از همرزمان مسلم‌بن عقيل بود كه آن دو، در كوفه، دارالاماره را محاصره كردند، ليكن وقتى ياران پراكنده شدند، او در مخفى‌گاه به سر برد تا اين‌كه به امام ملحق شد.

ابوثمامه از سوى مسلم‌بن عقيل عليه السلام سمت فرماندهى قبيلۀ تيم و همدان را داشت. و همان كسى‌است كه فرارسيدن وقت نماز ظهر را به امام حسين عليه السلام يادآور شد. او در ظهر عاشورا به امام حسين عليه السلام گفت:

«يٰا أبٰا عَبْدِاللّٰه نَفْسي لِنَفسِكَ الْفِدٰاء هٰؤُلاءِ اقْتَرَبُوا مِنْكَ، لاَ و اللّٰهِ وَ لاٰ تُقْتَلُ حَتّى اقْتَلَ دُونَكَ، وَاُحِبُّ أنْ ألقَى اللّٰهُ رَبِّي وَ قَدْ صَلَّيْتُ هٰذِهِ الصَّلاٰةَ الَّتي قَدْ دَنٰا وَقْتَهٰا».

«اى ابا عبداللّٰه ! جانم فداى جانت باد، اينان (لشكر دشمن) به تو نزديك شده‌اند و البته به تو دست نخواهند يافت، جز آن‌كه از روى نعش من بگذرند ولى دوست