163
وصلها ديده پس از راز و نياز
على عليه السلام آرزو مىكرد تاريكى شب فرابرسد؛ پردۀ ظلمت بين او و ديگران حايل شود؛ خلوت خانۀ انس با حضرت معبود تشكيل گردد، تا او بتواند با فراغت خاطر و آرامش دل به راز و نياز با محبوب بپردازد و غوغاى درونى خود را با خداى خود در ميان بگذارد و التهاب قلبى خود را با آب مناجات با پروردگار فروبنشاند. آنقدر بنالد و اشك بريزد و بر خود بپيچد تا با بدنى بىحركت به روى زمين بيفتد! آرى، دل شب محرم سرّ اللّٰه است.
گاه ضمن مناجاتش مىفرمود:
«آه من قلة الزّاد و طول الطريق و بعد السفر و عظيم المورد». 1
«آه از كمى توشه و درازى راه و دورى سفر و بزرگى و سختى ورودگاه (يعنى قبر و برزخ و محشر).»
اينك، هم شب است و هم ليلة الاضحى و هم مشعرالحرام
از جهات گوناگون، مقتضيات بيدارى و هشيارى براى ما جمع است. شب «عيد اضحى» از چهار شبِ بسيار مباركى است كه علاوه بر شب قدر، امتياز خاصّى براى احيا و شبزندهدارى و قيام به عبادت دارد. از امام اميرالمؤمنين عليه السلام منقول است كه مىفرمود:
«دوست دارم، خود را در اين چهار شب، فارغ براى عبادت سازم: شب اوّل رجب، شب نيمۀ شعبان، شب عيد فطر و شب عيد قربان.» 2
حال، اندكى به خود بياييم و ارزش فوقالعاده بزرگ اين شب نورانى را در طول