139
«عظيمترين مردم از حيث گناه در ميان اهل عرفات، آن كسى است كه از عرفات برگردد، حال آن كه گمانش اين باشد كه آمرزيده نشده است.»
يعنى از رحمت خداوند عزّ وجلّ مأيوس باشد.
حاشا از كرمش! او آمادۀ عفو است و دعوتش به منظور مغفرت است. بنگريد كه به عيسى مسيح عليه السلام چه فرموده است:
«يا عيسى كم أطيل النظر و أحسن الطلب و القوم لا يرجعون ». 1
«اى عيسى! چقدر چشم به راه بدوزم و حسن طلب از خود نشان بدهم و اين قوم برنگردند؟»
و همچنين اين حديث قدسى را ملاحظه فرماييد:
«لو علم المدبرون عنّي كيف انتظاري بهم و شوقي الى توبتهم لماتوا شوقا الي و لتفرقت اوصالهم ». 2
«اگر كسانى كه پشت به من كردهاند، بدانند چگونه انتظار آنان را دارم و مشتاق به بازگشت آنها هستم، هر آينه از شدّت اشتياق به من، مىميرند و بند از بندشان، جدا مىشود.
پس اى وااَسفاه از اين بىخبرى و واحسرتاه بر اين تهىدستى! عجباً عجباً! او طالب ما باشد و ما گريزان از او؟! او چشم به راه ما باشد و ما غافل از ياد او؟! او با ما يگانه و ما، بيگانه از او؟!
«فيامن هو على المقبلين عليه مقبل و بالعطف عليهم عائد مفضل و بالغافلين عن ذكره رحيم رئوف و بجذبهم الى بابه ودود عطوف». 3
«اى آنكه به روآورندگان به درگاهت، رو آورى و فضل و احسان خود را شامل حالشان سازى و غافلان از ياد خود را با آوردنشان به آستان اقدست مشمول رحمت و عطوفت خود