125مىشوند تا همه با هم، در روز معيّن، جامۀ احرام حج بپوشند و لبّيكگويان، از مكه خارج شوند و به دامن كوه عرفات بروند.
«عمره» يك برنامۀ عبادى فَردى است، كه مشروط به هماهنگى با ديگران نيست و هر كس مىتواند در هر روز كه بخواهد، انجام بدهد، اما «حجّ» يك برنامۀ عبادت جمعى است كه بايد روز معيّنى آغاز و روز معيّنى خاتمه پيدا كند و اماكن خاصّ و اعمال مخصوصى دارد.
به همين جهت، تمام كسانى كه قصد شركت در مجمع عمومى حج را دارند، از هر نقطۀ دنيا كه هستند، سعى مىكنند تا روز هشتم ذىحجّه، خود را به مكه برسانند.
آنهايىهم كه براى عذرى، تأخير كردهاند، بايد تا قبل از ظهر روز نهم، ملحق شوند.
«كاروان عظيم حج» بعد از ظهر روز هشتم، از مكه به حركت در مىآيد، در حالى كه سرها برهنه و تنها از لباسهاى معمولى و هميشگى، خلع گشته و هر يك دو قطعه پارچۀ سفيد پوشيده و هر نفر، از وسايل زندگى به قدرى كه براى توقّف چند روز در خيمه و در ميان بيابان، كافى باشد همراه خود برداشته است. همگان با نظمى متين و برنامهاى الهام بخش و آهنگى شورانگيز از نغمۀ آسمانى «لبيك اللهم لبيك ، لبيك لا شريك لك لبيك ، ان الحمد و النعمة لك و الملك لا شريك لك لبيك » كه طنين روحانى خاصّش، سراسر شهر مكه و بيابانهاى شمال شرقى را آكنده مىسازد، حركت مىكنند.
البته چون جمعيت، فوق العاده زياد است، ناچار بايد دستهدسته و تدريجاً و در عين حال متوالياً، مسير مكه تا عرفات را بپيمايند تا درست، مقارن زوال ظهر روز نهم، همه در صحراى عرفات مجتمع شوند. لذا از ظهر روز هشتم، جنب و جوش عجيبى در مكه به چشم مىخورد. در همه جا، انسانهاى سفيدپوش ديده مىشوند و از همه جا، نغمۀ ملكوتى و آهنگ پرهيبت «لبّيك اللهم لبّيك»، به گوش مىرسد و كوچه و بازار و خيابان و داخل و خارج شهر، از جمعيتى كه همه رو به سوى عرفات، در حركتند، موج مىزند.