64دخيل مىبندم به واژههاى متبرك
كه از لبِ تو -
پرتاب مىشود
تا آنسوى منارههاى بلند
- به بلنداى قد قامت الصلاة...
از صفا مىآيم
با موجى از مروه
چه زيبا مىشوند ثانيه ها
آرى
تو همان بلبل باغ بهارى
كه پروانهها
از تو مىبارند
ترا مىطلبم
در هنگامۀ صبح شعر
به گاه زمزم و
زلال
به گاه غزل و
قربانى
اى بالابلند!
خورشيد شعر من -
از نام بلند تو طلوع مىكند
من كه شاعر نبودم