283در حدّ فاصل ميان آيات نوشته شده بر كمربند مى‌كردند. در زمينۀ رنگهاى ياد شده عبارت «يا حنّان و يا منّان » نقش بسته بود. - همچنانكه پيش از اين ياد گرديد - اين قطعه‌ها در ميان نوشته‌هاى روى كمربند قرار داده مى‌شد. سپس كردشيات چهارگانه در زمينۀ هر يك از آنها سورۀ حمد به تمامى نقش مى‌بست. بر روى اركان چهارگانۀ كعبه در زير كمربند، استوار و ثابت گردانيده مى‌شد. تمامى قطعه‌هاى ياد شده بر روى جامه پس از قرار دادن آن بر روى كعبۀ مشرفه، دوخته مى‌شد. خياط ويژۀ جامۀ كعبه در حالى كه بر روى صندلى چوبى ساخته شده بدين منظور مى‌نشست، به وسيله طناب به نقاط مورد نظر هدايت شده و قطعه‌ها را در جاى مناسب خود مى‌دوخت. 1 اين صندلى چوبى همانى است كه ازرقى از آن به عنوان «قرقره» در روايت خود از جامۀ مهدى عباسى در سال 160ه . ق . ياد كرده است.
و بدينگونه جامه را از قديم تاكنون بر كعبۀ مشرفه قرار داده و مى‌دهند. البته در سنوات اخير تغييراتى در زمان قراردادن جامه بر كعبه مشرفه ايجاد شده است؛ به‌طورى كه هم اكنون جامه را در روز عرفه كه روز نهم ذى‌الحجه بشمار مى‌آيد، هنگامى‌كه حاجيان در عرفات هستند، بر كعبه مكرمه قرار مى‌دهند. امروزه، به علت اختراع و پيشرفت دستگاههاى ميكانيكى بالا برنده، قرار گرفتن جامه بر كعبۀ مشرفه و دوختن قطعه‌هاى آن به يكديگر، كار را بسيار آسان كرده و در مقايسه با قديم، زمان آن بسيار كوتاه تر گرديده است.
جامۀ قديمى و چگونگى تصرف در آن
فقهاى اهل سنّت در چگونگى تصرف در جامۀ قديمى كعبه، كه پس از قرار دادن جامۀ جديد به دست مى‌آيد، اختلاف دارند. برخى از آنان به مشروعيت فروش جامۀ كعبه نظريه داده و برخى ديگر به خلاف اين عقيده فتوا داده‌اند.
قلقشندى در كتاب خود، چندين بار به هنگام سخن از جامۀ كعبۀ مشرفه، اين چنين