278آن پس معاويه سالى دو بار؛ نخست در موسم حج و ديگرى در ماه رجب مقدارى عود و خلوق را بدين منظور ارسال مى‌نمود كه پس از وى جانشينان او نيز از اين سنت پيروى كردند. 1
اين كار معاويه به نظر مى‌رسد به علت آن بوده است كه در آن هنگام «شيبة بن عثمان» پرده‌دار، به معاويه نوشت: جامه‌هاى دوران جاهلى را از روى كعبه بردارد تا اثرى از نجاست آنان بر كعبه باقى نماند، كه معاويه نيز به اين مسأله فرمان داد و كعبه عارى از جامه گرديد. و در اين هنگام بود كه ديوارهاى كعبه را عطرآگين نمودند. بنابراين، پيش از آن كعبه عارى از جامه نبوده ونيازى به خوشبو ساختن ديده نمى‌شده است.
پس به همين جهت معاويه به عنوان نخستين كسى كه وظيفۀ خوشبو ساختن كعبه را به انجام رسانيد، شناخته مى‌شود.
پس از آن، عبداللّٰه بن زبير نيز هنگام به پايان رسانيدن ساختمان كعبه به خوشبو ساختن آن همت گماشت و همه ديوارهاى درونى كعبه را با مشك و عنبر از بالا تا پايين آغشته نمود، سپس جامۀ كعبه را بر آن پوشانيد. نامبرده همه روزه يك سطل عطر و بوى خوش را به كعبه مى‌ماليد و در روز جمعه اين مقدار را به دو سطل افزايش مى‌داد. 2
عبدالملك بن مروان نيز هر سال جامه‌اى را به سوى كعبه ارسال مى‌داشت كه همراه آن عطر و عود براى كعبه و مسجد رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرستاد. 3
هنگامى كه مهدى عباسى در سال 160 ه . ق . حج‌گزارد، به او گزارش دادند كه تعداد زيادى جامه بر روى هم انباشته شده و كعبه را سنگين كرده است، به‌طورى كه بيم آن مى‌رود ديوارهاى آن فرو ريزد. مهدى دستور داد، همۀ آن جامه‌هارا برداشتند سپس بر تمام ديوارهاى بيرونى و درونى كعبه غاليه و مشك و عنبر ماليد و بر تمام ديوارها، از پايين‌تابالا وازهمۀ‌جوانب‌مشك ماليدند، سپس كعبه را جامه پوشانيد. مهدى در اين