231منشىهاى مخصوص و صرافان - تعداد فراوانى از سربازان محافظ سلاح بهدست و نيز بسيارى از خَدم و حَشم و باربندان و ساربانان و طبّالان و نجّارها و خدمتكاران و چاربندها و سقايان را به همراه خود داشت.
يكى از مسؤوليتها در كاروان محمل اين بود كه كسى را بهعنوان «امين جامه» برمىگزيدند و او شيرينىجات و جز اينها را در اختيار خويش داشت و نيز مسؤوليت تقسيم و توزيع پوشاك و شيرينىجات ارسالى براى ساكنان حرمين شريفين بهعهدۀ او بود. اين سنت در اوايل قرن چهاردهم هجرى تغيير داده شد و از آن پس اينگونه كمكها بهصورت نقدى در اختيار افراد قرار داده مىشد.
همچنين كارمندى بهعنوان «مأمور ذخيره» با كاروان همراه مىشد تا در موارد ضرورى و برخلاف مقررات ويژۀ كاروان، مبالغى را با نظر خود در ميان حاجيان صرف كند. و نيز شخص ديگرى در ميان كاروان محمل وجود داشت كه بدان «بزرگِ شتربانان» مىگفتند و همچنين شخص ديگرى بود كه نام «ابوالقطط» 1 را بر خود داشت و فردى بهعنوان نظمدهندۀ كاروان در پيشاپيش آن حركت مىكرد. و بالاخره شخصى بهعنوان راهنماى از راهافتادگان و بيماران با كاروان همراه مىشد.
بزرگِ شتربانان، وظيفۀ خريد شترهاى مورد نياز محمل را داشت. او خود سوار بر شترى در پشت شتر محمل به حركت درمىآمد و نظارت بر حركت صحيح و منظم كاروان را بهعهده داشت. و مىگويند دومى مسؤوليت تغذيه گربهها را در طول مسير حركت كاروان از خشكى بهعهده داشته است. همچنين گفتهاند كه نام او بدين اسم بوده اما وظيفه و مسؤوليت راهنمايى كاروان را داشته و در پيشاپيش كاروان به حركت درمىآمده است. گويند اين مسؤوليت از دوران سفر «شجرةالدرّ» بهوجود آمده است.
سوّمى بهعنوان رييس كارگران روشنايى ( \ زنبوركچىها) و باربندان بود كه بههنگام اجراى فرمانى مهم، اين گروه بدون نظم و با سروصداى فراوان، اجراى فرمان مىكردند.
و بالاخره چهارمى به بيماران و تنگدستان از حاجيان ميانۀ راه رسيدگى مىكرد. نامبرده،