181
مصر و ويژگىهاى تاريخى - هنرى آن در جامۀ كعبه
مصر از دوران جاهليت و پيش از آنكه به اسلام بگرود، همواره افتخار بافت جامۀ كعبۀ معظمه را به خود اختصاص داده بود. اين ويژگى به علت شهرت اين كشور در ساخت پارچههاى مرغوب بود كه در آن هنگام، بدان «قباطى» مىگفتند.
پادشاهان تُبَّع، كعبه را همواره به وسيلۀ جامههايى از قطعات چرم و نيز گاهى به وسيلۀ قباطى پوشش مىدادند. هنگامىكه اسلام ظهور نمود و زمين به نور آن منوّر شد، پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله كعبه را به وسيلۀ قباطى و بردهاى يمانى پوشانيد. پس از او ابوبكر و عمر بن خطاب نيز آن را به وسيلۀ قباطى پوشاندند. مصر وقتى در دوران عمر فتح شد، جامۀ كعبه به صورت رسمى و به فرمان خليفه از سوى نمايندۀ وى در مصر ساخته مىشد و به كعبه ارسال مىگرديد و اين وضع همچنان تا دوران عثمان برقرار بود كه در اين ميان بردهاى يمانى نيز بدانها افزوده شد. سپس در دوران بنىاميه و بنىعباس، به فرمان آنان همه ساله جامۀ شريفه را در مصر مىبافتند و به كعبه مىفرستادند. البته برخى از سال ها از خارج از مصر نيز ارسال مىگرديد. هنگامى كه تعداد جامۀ كعبه در يكسال به بيش از يك جامه مىرسيد، معمولاً يكى از آنها از قباطى بود.
وقتى حكومت عباسيان به ضعف گراييد، جامۀ كعبه گاه از يمن و گاهى از مصر و موارد اندكى از جاهاى ديگر؛ مثل سرزمين ايران، هند و فارس ارسال مىشد.
اين وضعيت همچنان ادامه داشت تااينكه در دوران مماليك، مصرويژگى خودرا