180اين عذر بىشك عذرى واهى و دليلى غير قابل قبول بود؛ زيرا در طول تاريخ طولانى حتى پيش از آن كه اسلام به كشور مصر وارد شود، خلفا پارچۀ قباطى مصر را براى جامۀ كعبه ترجيح مىدادند. از آن پس هنگامى كه خورشيد اسلام در مصر طلوع كرد، اين كشور همواره در طول قرون متوالى، ويژگى خاصى را نسبت به ساخت و تهيۀ جامه كعبه به دست آورد، تا آنجا كه پادشاهان مصر براى پشتوانه اين كار، سه روستا را وقف اين كار كردند و عايدات آن را به مصرف تهيۀ كارگاه جامه به كار بردند. همچنين پس از آن كه مصر زير نفوذ قدرت عثمانى درآمد، سلطان سليمان قانونى هفت دهكدۀ ديگر در كنار سه دهكدۀ ياد شده قرار داد و در نتيجه اين موقوفه به ده روستا رسيد.
جامهاى كه در سال 1381 ه . به مصر باز گردانده شد، تا كنون همچنان در قفسههاى چوبى در «كارگاه جامۀ كعبه» 1 در خرنفش واقع در قاهره قرار دارد و بازديد كنندگان مىتوانند پس از گذشت ربع قرن از آن تاريخ، آن را همچنان محكم و استوار ملاحظه نمايند. 2
اما حاجيان مصرى و ديگر اعضاى هيأت اعزامى همراه جامه نيز پس از اين اقدام، از پياده شدن به خاك عربستان خوددارى كردند و ممانعت از پياده شدن جامه را دليل ممانعت از حج خويش (و مصدود شرعى) 3 به شمار آوردند و با آن كه دولت عربستان كوشش فراوانى براى انجام فريضۀ حج حاجيان مصرى به عمل آورد، 4 ليكن آنان كار را از پيش نبردند و همگى به همراه جامۀ كعبه بدون انجام مناسك حج در آن سال، به مصر بازگشتند.
در سال 1382 ه . دولت عربستان سعودى اقدام به بازگشايى كارگاه جامه در مكۀ مكرمه كرد و تا سال 1397 ه . جامۀ كعبه در اين كارگاه مهيا مىگرديد. از آن پس كارگاه ياد شده به كارگاه نوينى در «امّ الجود» واقع در مكۀ مكرمه انتقال يافت و از آن هنگام تا كنون جامۀ شريفه در كارگاه ياد شده بافته و آماده مىگردد.