120مكه فرستاد.
اين جامه ابتدا در مسجدالحرام گسترده شده و سپس به درون كعبه حمل گرديد و در جايگاه اصلى خويش قرار داده شد. اين مراسم در حضور امير الحاج مصرى و شريف مكه و جمعى از اعيان و بزرگان و پرده داران و جز اينها صورت پذيرفت. به هنگام قرار دادن جامه در درون كعبه، افراد كه ناگهان متوجه ريزش و خرابى ديوار كعبه و يا برخى از ستون هاى درون آن شدند، كار را متوقف كردند و پس از اصلاح و مرمت نواحى آسيب ديده، جامۀ ياد شده را در جايگاه اصلى خويش قرار دادند. 1
اينجانب از آنچه كه تاريخ نگاران در اين دوره نگاشتهاند، بدست آوردم كه هيچيك از پادشاهان عثمانى پيش از سلطان سليمان، جامهاى را در درون كعبه قرار نداده است؛ زيرا نامبرده متوجه شد كه درآمد دهكدههاى وقف شده بر جامۀ كعبه از دوران ملك «صالح اسماعيل» كافى نيست و بدين جهت آنان قدرت تهيۀ جامۀ كعبه در هر سال را ندارند. بنابراين فرمان داد كه هفت دهكدۀ ديگر را به موقوفۀ پيشين بيافزايند و علاوه بر آن، بخشى از درآمدهاى خصوصى خويش را نيز براى تهيۀ جامۀ درونى كعبه قرار داد و از آن پس هر پانزده سال يكبار جامه درونى كعبه تعويض مىگرديد.
گفتنى است علاوه بر وقفى كه سلطان سليمان (عثمانى) ويژۀ تهيۀ جامه برونى كعبه در هر سال و جامۀ درونى و جامههاى ديگر - هر پانزده سال يكبار - قرار داد، پادشاهان آل عثمان نيز به هنگام تكيه بر اريكۀ سلطنت به صورت جداگانه، علاوه بر جامههايى كه هر پانزده سال به اين ديار ارسال مىگرديد، خود جامههايى را به عنوان تبرك، ويژۀ درون كعبه و حجرۀ نبوى شريف ارسال مىداشتند.
بدين صورت مصر تا سال 1118 هجرى همچنان به ساختن دو جامۀ درونى و برونى كعبه اهتمام داشت. در اين سال سلطان احمد سوم فرزند محمد چهارم وقتى در استانبول بر اريكه خلافت تكيه زد فرمان داد جامۀ درونى كعبه را در استانبول تهيه كردند و در سال بعد، آن را از راه مصر به مكۀ مكرمه ارسال نمود. از آن هنگام استانبول بافتن