112مىگيرد و نامبردگان آن را به قطعههاى متفاوتى تقسيم مىكنند و گاه برخى از قسمت هاى ياد شده به عنوان تبرك به ساير كشورهاى اسلامى حمل مىگردد...
در اين دوران جامهاى نيز از سوى پادشاه يمن ارسال گرديد كه در زير جامۀ مصريان بر روى كعبه قرار داده شد. اين دو جامه از ابريشم سياه بوده كه بر روى آن بوسيلۀ نوشتههايى به رنگ سپيد از آيات قرآنى كه در آن نام كعبه قرار دارد، آذين گرديده است.»
در ادامه مىگويد:
«هنگامىكه در سال 728 هجرى حج گزاردم، خود به همراه فرماندهان كاروان محمل مصرى جهت قراردادن جامۀ كعبه شريف بر آن بالا رفتم بطورىكه بر بام كعبه قرار گرفتم. در آن هنگام بود كه ديدم زمين كف بام كعبه پوشيده از مرمر و سنگ هاى سپيد است. پيرامون بام كعبه ديوار كوتاهى قرار داشت كه بر آن حلقههايى جهت ثابت كردن جامۀ كعبه تعبيه شده بود. اين حلقهها بدان منظور است كه طنابهاى جامه در آن حلقهها قرار گرفته و جامه را بر روى كعبه ثابت و استوار مىسازد.
حمد و سپاس خداى را بجا مىآورم كه با دستان خود جامۀ پيشين را از روى آن برداشته و جامۀ نوين را بر روى كعبه قرار دادم» 1
اما در دوران ملك «صالح اسماعيل» فرزند ملك «ناصر محمدبن قلاوون» (743 - 746 ه . ق.) جامۀ كعبه مشرفه از بودجۀ وقفى كه پادشاه نامبرده بدين منظور قرار داده بود، سالى يكبار براى مكه و جامهاى را نيز ويژۀ حجرۀ نبوى شريف و منبر نبوى در هر پنج سال يكبار قرار داد.
اين وقف عبارت از دهكدهاى در اطراف استان قليوبيه به سوى قاهره با نام «بيسوس» 2 بوده كه اين دهكده از بيتالمال به فرمان ملك «صالح اسماعيل» خريدارى