90سبك نوين معمارى در مصر نيز به اين روش باز مىگردد،همچنانكه در بيشتر ساختمانهاى نوين در بخش سكونت فرنگيان به ويژه در«مصر جديد»كه با الهامى از اشكال و مهندسىِ مصر باستان و تكميل آن بنا گرديده است،ديده مىشود.
«محمد على پاشا»در اين شهر داراى ساختمانهاى فراوانى است كه از آن جمله:
دارالولايه (مركز حكومتى)،دارالبلديه (مركز شهردارى) و پادگانهاى نظامى و جزاينها را مىتوان ذكر نمود.
آب نوشيدنى در آن بوسيلۀ آب انبارهاى قديمى است كه از آب باران و يا چشمههايى كه در خارج از شهر قرار دارد پُر مىشود،بطوريكه هر قدر آن چشمهها به دريا نزديكتر باشد،آب آن شورتر و در نتيجه غير قابل استفاده مىباشد.اين چشمهها داراى كانالها و جويهايى بود كه از سوى«عثمان پاشا نورى»در سال 1302 هجرى بنا گرديده بود و آب آن از چشمۀ«رغامه»-كه در فاصله بيست كيلومترى شرق اين شهر قرار دارد-تأمين مىشد كه هم اكنون اين كانالها منهدم گرديده است.شهردارى اين شهر نسبت به اصلاح و ترميم اين مجارى،همّت گماشته ليكن بنظر مىرسد كه اين مرمت نمىتواند بدون هميارى و كمك مردمانِ آن به نتيجه برسد؛زيرا مصلحت آنان اين چنين اقتضا مىكند كه مجارى آب نوشيدنى اصلاح نگرديده و در نتيجه آنان از راه فروش آبِ مخزنها و آب انبارهاى خويش به حاجيان،با قيمتهاى گزاف به نوايى برسند.حاجيان بيشتر به هنگام توقفشان در اين شهر،از آب هايى كه براى آنان از گودالها و چاهها آورده مىشد استفاده مىكردند.اين آبها علاوه بر آلودگى هميشه داراى مزهاى شور بوده و در صورتيكه فضل خداوند با آنان نبود،همگى به هلاكت مىرسيدند!!.در اين شهر دستگاه زدودنِ نمك آب وجود دارد كه متعلّق به بعضى فرنگيان مىباشد.
بوسيله اين دستگاه نمك آب دريا را زدوده و به مردم مىفروختند،ليكن هم اكنون بطور كلى خراب شده است كه هنگاميكه ما،در جده اقامت داشتيم،تعدادى از آنها را جهت تعمير به سوئز ارسال نموديم.
جدّه مركز تجارتى مهمّى به شمار مىآيد،بطوريكه مىتوان آنرا بعنوان مرز دريايى عمومى حجاز دانست.زيرا صادرات حجاز از اين شهر صورت مىگيرد و واردات آن نيز