435
قرنطينه
كلمۀ كورنتيه يا كارانتينه،از ريشۀ فرانسوى )anitaravQ( مى‌باشد و به معناى شىء است كه تعداد آن تقريباً به چهل عدد برسد.اروپاييان مى‌گويند:جمهورى ونيز (\ ايتاليا) هنگامى كه متوجه شد كه بسيارى از بيمارى‌ها از سوى شرق به اروپا و از بلاد مغرب به شمال افريقا سرايت مى‌كند،در سال 1348 ميلادى تصميم گرفت كليۀ كشتى‌هاى خود را كه به مرزهاى دريايى اين كشور وارد مى‌شود،بازرسى بهداشتى نمايد.بدين منظور افسرانى را بدين كار گماشت و آنان تمامى مسافران را بازديد بهداشتى مى‌كردند.در سال 1403 ميلادى،نخستين قرنطينۀ بهداشتى،به نام لازاريت )etterazaL( در جزيره كوچكى به نام«سانت مارى دونازاريه»، )herazaN ed eiraM etniaS( ،در نزديكى درياى آدرياتيك به وجود آورد.در اين قرنطينه،افراد و كالاهايى كه از شرق به اين كشور وارد مى‌شد،كنترل بهداشتى مى‌گرديد.
بدين ترتيب ساير كشورهاى اروپايى نيز از آن پيروى كردند و در قرن چهاردهم و پانزدهم،قرنطينه‌هايى در مرزهاى درياى مديترانه به وجود آورند؛در ميان اين كشورها، ژنو 1در سال 1467 ميلادى و مرسيلا در سال 1526 ميلادى قرنطينه احداث كرد اقدامات بهداشتى بر ضد طاعون اولين بار در زمان پادشاه رينيه )eneR( پادشاه ناپل و در سال 1476 ميلادى صورت گرفت.در سال 1656 ميلادى،هنگامى كه طاعون در كشور ايتاليا شيوع پيدا كرد،اقدامات بهداشتى شديدتر شد،تا آنجا كه حتى جسد مردگان را-به علت عدم توانايى-براى دفن،مى‌سوزانيدند.
سپس با شيوع وباى زرد در كاتولونيا (استانى در اسپانيا كه مركز آن بارسلون مى‌باشد)،اروپا اهتمام بيشترى براى جلوگيرى از آن به خرج داد و فرانسه در آن هنگام