436قانون قرنطينه را-در سوم مارس سال 1822 ميلادى-به تصويب رسانيد؛اين قانون تمامى موارد بهداشتى قرنطينه‌ها را در نظر گرفته بود.سپس اين قانون در 17 اگوست سال 1847 ميلادى و نيز در تاريخ 10 اوت سال 1849 ميلادى و سپس در 24 دسامبر 1850 ميلادى با تغيراتى،كامل‌تر گرديد.
بدين ترتيب،در اروپا قرنطينه به وجود آمد.اما در مصر،«محمد على»آن مصلح بزرگ،در فكر به وجود آوردن سازمان بهداشتى بود،تا اين كه در سال 1820 ميلادى اداره‌اى را در اين مورد تشكيل داد و اعضاى آن را فرماندهان لشكر و داروسازان تشكيل مى‌دادند.در سال 1825 ميلادى«كلوت بك»قوانين جديدى را بر قوانين قبلى اداره اضافه نمود و آن را«ادارۀ بهداشت عمومى»نامگذارى كرد.در سال 1831 ميلادى هنگامى كه وبا در مصر شيوع پيدا كرد،«محمد على»توجه بيشترى به اين اداره كرد و دستورات و قوانين بهداشتى قرنطينه‌هاى اروپا را نيز بدان اضافه كرد و بدين ترتيب به مسايل بهداشتى و تجارتى تمامى كشورهاى واقع در كنار درياى مديترانه،كمك نمود.
در ادامۀ اين كار،تمامى كنسول‌هاى كشورها را در كميته‌اى گرد هم آورد و دستورات ويژه‌اى را دربارۀ قرنطينه صادر نمود كه اين فرمان در هشتم اكتبر سال 1831، اعلان گرديد و در سال 1832 ميلادى،اولين قرنطينه بهداشتى،در كنار ساحل اسكندريه به وجود آمد كه تا كنون مردمان اسكندريه،بدان«مظريطه»يا«اظاريطه»مى‌گويند.
در ميان اعضاى مجلس ياد شده از سوى دولت مصر عضوى به نام«طاهر بك» وجود داشت كه به علت همت عالى و انديشۀ والاى او،همواره سخنان او تأثير به سزايى در ساير اعضا داشت كه با مديريت و عملكرد نيكوى او بيمارى وبا از سرتا سر ساكنين درياى اين منطقه،ريشه كن گرديد.در اواخر سال 1839 ميلادى،«محمد على»مجلس كنسولى ياد شده را منحل كرد و به اصرارهاى دولت عليه (عثمانى) در اين باره،توجهى ننمود.سپس«اداره بهداشت عمومى»را در مصر،جايگزين آن كرد و رييس آن را،وزير كارهاى عمومى و تجارتى قرار داد.اين اداره،داراى هفت عضو بود:طاهر بك (كه پيش از اين يادى از او به ميان آمد) و شش نفر ديگر از ميان اعيان،بزرگان و بازرگانان و از سوى دولت مصر انتخاب گرديدند.در دوران«عباس پاشاى اول»،اين نظام بهداشتى