322خويش مراجعت نمود و همچنان در آن جا حضور داشت،در حالى كه محمل‌ها و انبوه حاجيان،پس از ملاقات با ايشان و دستبوسى از وى،به سوى عرفات رهسپار مى‌گرديدند.خديو در روز 9 ذى الحجه پس از اداى نماز صبح به همراه كاروان خويش به سوى عرفات به حركت درآمدند.
اين كاروان با هيبت و جلالى خاص حركت مى‌كرد،در حالى كه گروهى از اعراب در پيشاپيش كاروان در نى‌ها مى‌دميدند و خواندن سرودهاى زيبا نيز رونق خاصى را بدان كاروان داده بود.اين سرودها با تلبيه‌هاى حاجيان كه يكى پس از ديگرى از پس و پيش شنيده مى‌شد همراه بود.خديو در راهش به زيارت مسجد«نمره»رفت و پس از ديدار از آن مسجد مجدداً به سوى عرفات رهسپار گرديد.در ساعت چهار عصر،كاروان خديو به عرفات وارد گرديد و در جايگاه ويژه‌اى كه از سوى شريف در سمت جنوبى اين دشت آماده گرديده بود،اطراق نمودند.در كنار سرا پردۀ خديو،جايگاه ويژۀ عليا حضرت والده و خيمه‌هاى اطرافيان وى،مهيا گرديده بود و در كنار آن يعنى در غرب سراپردۀ شريف،خيمه‌هاى اطرافيان وى نصب گرديده بود.
خديو آن روز را در سراپردۀ خويش اعتكاف نمود ساعتى بعد پس از نماز عصر، سوار بر اسب خود شد و در حالى كه در سمت چپ او جناب شريف و در پشت سر آنان جناب پرنس و جناب«جانشين والى»و جمع كثيرى از بزرگان اشراف و رجال دولتى به راه افتاده بودند تا كنار«جبل الرحمه»آمدند و در آنجا،همراه ساير حاجيان وقوف نمودند،تا اين كه در پايان وقوف و به همراه مردم از عرفات،كاروان ايشان نيز به حركت درآمد.
حركت كاروان خديو از عرفات به صورتى بود كه تا آن روز هيچ جنبنده‌اى آن چنان عظمت و شكوهى را به چشم نديده بود.زيرا به محض آن كه دو محمل حركت خويش را آغاز مى‌نمودند،خديو هم در حالى كه در كنار ايشان حضرت شريف حضور داشت حركت مى‌كرد و سپس در پشت سر آنان جمع فراوانى از امرا و بزرگان،در حالى كه به وسيلۀ گروه فراوانى از پاسداران خديوى محافظت مى‌شدند،به حركت درمى‌آمدند؛پس از آنان پاسداران شريف پشت سر كاروان ياد شده حركت مى‌كردند.در پيشاپيش كاروان