271قرار گرفت كه همواره پيشاپيش كاروانهاى حاجيان به راه مىافتاد و به علت آن كه جايگاهى براى نشستن ملوك و پادشاهان بود،هيچ گاه شخص ديگرى بر آن سوار نمىگرديد.آنچه به نظر مىرسد اين است كه محمل،تاريخى كهنتر از اين داشته و احتمالاً تاريخ آن به پيش از اسلام نيز مىرسد.زيرا محمل به شترى اطلاق مىشد كه حامل هدايايى براى كعبۀ معظمه بود؛همچنانكه رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز محملى-كه در آن هدايايى براى بيت اللّٰه بود-ارسال نمودند.
در تاريخ نام محمل«عراقى»،محمل«يمنى»،محمل«ابن الرشيد» 1،محمل«ابن سعود»و محمل«ابن دينار»-كه ابتدا به سوى خارطوم و سپس به وسيلۀ راه آهن به پور سودان و از آنجا با كشتى از راه دريا به جده مىآمد - همگى شترهايى بودند كه كالاهاى آنان را به حرمين مىآوردند.اين محملها،همواره با قطعهاى ساده از پارچۀ«جوخ» پوشيده مىشدند.همچنين محمل«نظام»را كه متعلق به پادشاه حيدر آباد هند بود، مىتوان ذكر نمود؛اين محمل به همراه حاجيان كشور خويش،به سوى مكه مىآمد و هداياى حرمين شريفين را با خود به اين ديار حمل مىنمود.
در تاريخ سودان،نوشتۀ«نعوم بك شقير»آنجا كه درباره«دار فور»تحت عنوان «صرة الحرمين»سخن گفته است،اين چنين آمده:
«غوريان،مستقل از ساير دولتهاى روى زمين حكومت مىكردند و هيچ گاه «جزيه»به احدى-به استثناء حرمين شريفين-پرداخت نمىكرد.اينان همه ساله در هيأت كاروان محمل،به همراه كالا و نقدينههاى خود،ابتدا به سوى مصر مىآمدند و در حالى كه پر پرندگان و صمغ و ساير خيرات كشورشان را به همراه آورده بودند،در آنجا به فروش مىرساندند و نقدينههاى اين فروش،پشتوانۀ مالى محمل آنان نيز به شمار مىآمد.سپس به همراه ساير حاجيان مصرى به صورت كاروانى به سوى حرمين شريفين به حركت درمىآمدند».
در اين هنگام محمل«شجرة الدر»نيز در پيشاپيش اين كاروان حركت مىكرد و