186گرديد،محمدعلى،شريف در اواخر ذىالقعدۀ سال 1228 هجرى«يحيى بن سرور»را جايگزين او گرداند و از اين پس سرزمين حجاز به زير سلطه و نفوذ مصر درآمد.شريف «شنبر»از سوى محمدعلى،نظارت بر كارهاى عرب را عهده دار گرديد كه اين مطلب كينه و بدخواهى ميان او و«يحيى»را بوجود آورد و آنچنان اين دشمنى بالا گرفت كه«يحيى»، «شنبر»را در برابر«باب الصفا»به قتل رسانيد و به«بدر»گريخت.شريف«عبدالمطلب ابن غالب»به دستور«احمد پاشا يكن»بر مسند ولايت مكّه تكيه زد،ليكن«محمد على پاشا»فرمان داد كه شريف«محمد بن عون»را كه در آن هنگام در مصر بر او وارد گرديده بود عهده دار امارت مكّه گرداند؛پيش از آن هم نامبرده از سوى محمدعلى پاشا به امارت «تربه»و«عسير»برگزيده شده بود.
شريف«عبدالمطلب»به سوى طائف حركت كرد و جمع كثيرى از عرب را گرد خود جمع كرد و با«احمد پاشا»جنگيد،ليكن در اين جنگ متوارى گرديد و از شريف «محمدبن عون»تقاضاى امان نمود كه او نيز شريف«عبدالمطلب»و شريف«يحيى»را امان داد و بنابر دستور محمدعلى آن دو را به همراه«عبداللّٰه بن فهير»و ديگران به مصر فرستاد.هنگامى كه به مصر رسيدند از سوى محمدعلى مورد احترام و تكريم قرار گرفتند و پس از گذشت يكسال مجدداً آنها را-به استثناى-شريف«يحيى»-به مكّه برگرداند و يحيى همچنان در مصر باقى بود تا اينكه در سال 1254 هجرى درگذشت.پس از آن ميان «احمد پاشا يكن»و شريف«محمد»اختلاف افتاد كه در نتيجه محمد على آنان را احضار كرد و«احمد پاشا»را به مكّه برگردانيد و شريف«محمد بن عون»را در مصر نگاه داشت.
محمد بن عون همچنان در مصر باقى بود تا اينكه ولايت حجاز در سال 1256 هجرى - در دوران سلطان عبدالمجيد (عثمانى)-از دست محمدعلى خارج گرديد و به فرمان سلطان بن عون به امارت مكّه منصوب گرديد.
او مردى عاقل،تيزهوش،خوشقدم،باشخصيت بود و به علم و علما علاقه مند بود.
وى زمانى طولانى امير حجاز بود و با درايت و حسن تدبير آن را اداره مىنمود.در سال 1263 هجرى براى خاموش كردن فتنۀ«فيصل بن تركى»امير رياض روى بدان سو نهاد و پس از تعيين خراج براى فيصل كه موظف گرديد سالانه مبلغ ده هزار ريال به