187دولت بپردازد،با او از درِ صلح درآمد.
ابن عون همچنان والى مكّه بود تا اينكه سرانجام در 13 شعبان سال 1274 هجرى درگذشت و پس از او فرزندش شريف«عبداللّٰه پاشا»براى اين پست تعيين گرديد.
وى نخستين شريفى بود كه داراى مقام وزارت و لقب پاشا گرديد.او در آستانۀ (استانبول) پرورش يافت و در همان جا به علوم شرعيه و تفسير و حديث و ادبيات پرداخت و بر اين علوم مسلّط گرديد.شريف«عبداللّٰه پاشا»در سال 1275 هجرى هنگامى به جده رسيد كه كشتى هاى انگليسى بدان شهر وارد شده بودند و در اينجا بود كه نمايندگان انگليسى از او تقاضاى كمك براى رسيدن به مكّه نمودند؛امّا نامبرده از پذيرش اين مسئوليت شانه خالى كرد و به آنها گفت:«از سرزمينى كه داراى هيچ نوع گياه و درختى نمى باشد،چه مىخواهيد؟ در حالى كه از آن بى نياز مىباشيد».
اين جواب آنان را قانع نمود و پس از آنكه او راهى مكّه شد نمايندگان انگليسى هم به ديارشان بازگشتند.در سال 1277 هجرى براى استقبال از«سعيد پاشا»والى مصر به سوى مدينه حركت كرد و از آنجا به همراه وى به قاهره سفر كرد.
سپس از آنجا پس از احترام و عزّت فراوانى كه شد و مناسب مقام او بود،به مكّه بازگشت.وى همچنان امير مكّه بود تا اينكه در تاريخ 14 جمادى الاخر سال 1294 هجرى وفات نمود.پس از او برادرش شريف«حسن پاشا»به جانشينى وى تعيين گرديد و براى احراز اين مقام از آستانه (استانبول) به سوى مكّه حركت نمود.
او فردى با تقوا،زاهد و صالح بود و از صفات اخلاقى نيكويى برخوردار بود.
حكومت او تا سال 1297 هجرى ادامه داشت امّا در اين سال در حاليكه كاروان عظيمى از همراهيان او به دنبالش بودند،هنگام ورود به جده ناگاه مردى افغانى براى بوسيدن دست وى پيش آمد و بوسيلۀ خنجرى پهلوى او را شكافت! شريف به همين سبب پس از دو روز در حالى كه سرتاسر حجاز را پرده اى از غم و سوگوارى گرفته بود درگذشت.
سپس جنازۀ او را به مكّه بردند و از آن پس مكّيان به او لقب«شهيد»دادند.شريف «عبدالمطلب»براى سومين بار به امارت رسيد ليكن به علّت اختلاف شديدى كه ميان او و ساير اشراف وجود داشت در سال 1299 هجرى از كار بركنار گرديد.