178ذخيره مىكردند. 1
عمر بن خطاب (از بنى عدى)،سفارت را بر عهده داشت و در مواردى كه اختلافى ميان آنان و افرادى از غير عرب اتفاق مىافتاد.به عنوان ميانجيگر دخالت مىكرد و اختلاف را رفع مىنمود.صفوان بن اميّه (از بنى جمح)،ازلام 2را بر عهده داشت.
حرث بن قيس (از بنى سهم)،حكومت و نظارت بر اموالى را بعهده داشت كه به بتهاى خود تقديم مىداشتند.
امّا بنى هاشم به ويژه در دوران«عبدالمطلب بن هاشم»جدّ پيامبر صلى الله عليه و آله آنچنان به عظمت و بزرگى رسيدند كه شهرت آنان تمامى قبايل عرب و حتّى عربهاى اطراف جزيره را در برگرفت.اين عظمت و سرافرازى بخصوص پس از«واقعۀ فيل»دو چندان گرديد.
هنگاميكه نبوّت به بزرگِ ما«محمدبن عبداللّٰه بن عبد المطلب صلى الله عليه و آله»رسيد و اسلام ظهور كرد و پيشرفتى سريع نمود،بزرگى و سرورى را در عبد مناف به كمال رسانيده و آنان،از اين فضل و شرف به خوشبختى و سعادت رسيدند.
حكومت اشراف در مكّه
از بزرگترين حوادث و اتفاقات تاريخى مكه،هجرت رسول خدا صلى الله عليه و آله از آن شهر به مدينه است سپس فتح آن كه هشت سال پس از هجرت اتفاق افتاد.پس از فتح مكّه اين شهر تابع حكومت اسلامى و خلفاى بعد از پيامبر صلى الله عليه و آله بود.
حكومت اسلامى در مدت حيات پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله طبق دستورات شرع مقدس اسلام بصورت دموكراتيك (شورايى) برگزار مىگرديد،كه اين مطلب در دوران