118«عيذاب»به يكباره اهميّت خود را از دست داد و تاكنون نيز در فاصلۀ ده كيلومترى جنوب«قصير»آثار باقىماندۀ آن ديده مىشود.عزيز«محمدعلى پاشا»به هنگام گسيل سربازان مصرى به سرزمين حجاز،در جنگ با وهّابيان،راه«عيذاب»را رونق داد و راه آن را همواره ساخت و چاههاى آن را مرمّت نمود.توجه و عنايت به اين راه همراه با طرح استخراج معادن طلا و مس از آن منظقه افزايش يافت.
اين مسير تاكنون نيز همچنان بااهمّيّت بوده و راههاى فراوانى در آن وجود دارد كه موسوم به«مطارق»است:اولين ايستگاه و منزل آن«بئر عنبر»بود كه مسافرانى از«غنا»يا «قفط»بدان وارد مىگرديدند.
اين چاه داراى دولابى 1بود كه از قديم بوسيلۀ آن،آب از چاه خارج مىگرديد.اين چاه بوسيله مرحوم«ابراهيم پاشا»فرزند«محمدعلى پاشا»مرمّت گرديده و در كنار آن سقّاخانهاى براى استفادۀ چهارپايان بنا نمود.همچنين در كنار قسمتى از آن،گنبدهايى بصورت نيمطاق براى استراحت مسافرين ساخت و در نامهاى كه بدين منظور نوشته بود شش جنيه را سالانه براى خادم اين چاه مقرر نموده بود كه تاكنون نيز از سوى وزارت ماليه،پرداخت مىگردد.
از آنجا مسير راه به سوى شمال شرقى و در راهى كه به نام«مطرق جيف الكلاب» 2ناميده مىشود ادامه پيدا كرده است تا اينكه به ايستگاه«لقيطه»مىرسد؛(دليل نامگذارى «مطرق جيف الكلاب» اينست كه در آنجا غارهاى مصرى كهنى وجود دارد كه اجساد موميايى سگهاى فراوانى در آن قرار داده شده است.) در اين مكان مردمى از قبيله «عشابات»زندگى مىكنند كه اينان از عرب«عبابده»كه شاخهاى از«بجاة»هستند به شمار مىآيند.در اين ايستگاه درختان نخل بسيار و تعدادى چاه قرار دارد كه برخى از چاههاى آن از دوران بطالسه 3به يادگار باقى مانده است.