94من و رفيق ديگر به حجّ رفته بوديم، در موقف عرفات جوانى ديديم [ كه] نشسته و احرام پوشيده بود كه ما او را به صد و پنجاه دينار طلا قيمت كرديم، و نعلين زرد در پا داشت كه مطلقاً غبار بر او ننشسته و اصلاً اثر سفر بر او نمى‌نمود، پس ديدم كه سائلى نزدآن جوان رفت [ و] از او طلب نمود، آن حضرت از زمين چيزى برداشته به او داد و آن سائل دعاى بسيار كرد، بعد از آن، آن جوان از آن موضع برخاست ¹ و ما به نزديك سائل آمديم، پرسيديم كه : آن جوان به تو چه داد ؟ گفت : طلايى؛ پس، از جيب خود بيرون آورده به ما نشان داد، [ قطعۀ طلا] به هيئت سنگى، به مقدار بيست مثقال طلا بود، با رفيق خود گتم : يقين كه اين جوان صاحب‌الزّمان عليه السلام بود ما او را نشناختيم. از بعضى مردم پرسيديم كه جوانى چنين در موضعى نشسته بود، بلكه شما او را بشناسيد، گفتند :

به خصوص نمى‌دانيم، امّا اينقدر معلوم ما شده كه جوانى است علوى، همه ساله به حجّ مى‌آيد ².

علي بن ابراهيم بن مهزيار كه از اجلّه ³ است مى‌فرمايد كه : بيست سال به حجّ رفتم و ضمناً رجاى زيارت حجّةاللّٰه عليه السلام را داشتم ولى ميسّر نمى‌شد، شبى در خواب صدايى شنيدم كه : يابن مهزيار، امسال به حجّ بيا كه به مقصود مى‌رسى ! از اين خواب خوشحال شده، با رفيقى چند عازم مكّه شدم و تا مكّه در هر مكان متفحّص شدم، اثرى ظاهر نشد، تا آنكه شبى در مسجدالحرام خلوت نموده مشغول عبادت بودم، ناگاه جوانى مليح در طواف ديدم كه دو بُرد يمانى پوشيده، چون نزديك او رسيدم گفت : از كدام ديارى ؟ گفتم : از اهوازم، گفت : ابن الخصيب را مى‌شناسى ؟ گفتم : وفات نموده. به رحمت او را ياد كرد، پس فرمود : على بن مهزيار را مى‌شناسى ؟ گفتم : من همانم ! فرمود : خوش آمدى يا اباالحسن، چه كردى آن علامت را كه ميان تو و عسكرى عليه السلام بود ؟ گفتم : با من