73شد تا اينكه همه فرار نموده حجّاج را خبر دادند، پس حجّاج بالاى منبر رفته گفت : از خدا مى‌خواهم كسى را كه از سرّ اين بلا ما را آگاه سازد. پس مرد پيرى از جاى خود برخاسته 1 گفت كه : به اين سرّ، عِلم نخواهد داشت مگر عليّ‌بن الحسين عليهما السلام . حجّاج، كس فرستاده حضرت عليه السلام حاضر شد، پس خبر داد او را از منع خدا، آن حضرت عليه السلام فرمود : يا حجّاج، به مردم امر كن هر كه از بيت هر چه برده برگرداند. حجّاج بدين منوال امر كرد، مردم تمام آنچه برده بودند آوردند و به حضرت عليه السلام خبر دادند. فرمود بكنند، پس شروع به كندن نمودند، مار از ايشان غايب شد، كندند تا رسيدند به موضع قواعِد 2، حضرت به جماعت فرمود كه : دور باشيد. آنها كنار ايستادند، حضرت عليه السلام رفت نزديك قواعد و پوشانيد قواعد را با لباس خود، و گريه كرد، و پوشانيد قواعد را با دست مبارك خود با خاك، و امر نمود كه بنا گذارند، پس بنا را گذاشتند، زمانى كه اطراف ديوار بلند شد، حضرت فرمود آن خاكهاى پراكنده را كه مردم آورده بودند به درون بيت ريختند، آن است كه اندرون بيت بلند شده و با پلّه صعود مى‌كنند چنانچه الحال هست و زمين خانه مقابل آستانه است 3. پس حضرت عليه السلام به دست خود، حجرالاسود را بر جايش گذاشت و قرار گرفت 4، بعد از آن خانه را تمام كردند به نحوى كه حالا هست؛ و اين بنا در سنۀ هفتاد و چهار بود و بعد از آن تا سنۀ هفتصد هجرى تغيير نيافت مگر حجرالاسود زمانى كه قرامطه او را كنده، به يمن بردند 5.