66بود، كليد و سقايت و لواء را عنايت كرد، و رفادت ¹ و دارالنّدوة را به عبدمناف داد و متوفّى شد، و اولادش به موجب آن عمل نمودند تا وفات يافتند ².

هشتم بناى قريش است بعد از قُصَىّ؛ سببش آن بود كه زنى كعبه را بخور به عود مى‌كرد و از آتش آن، شراره به جامۀ كعبه رسيد و شعله‌ور گشته شراره به سقف خانه سرايت نموده سقف سوخت، پس سيلى عظيم نيز آمد و داخل حرم شد و قدرى از ديوارهاى خانه خراب كرد. چون قريش ارادۀ بناى خانه نمودند شنيدند كه يك كشتى ³ از باد مخالف تباهى شد، چون به حوالى جدّه رسيد شكست، و آن كشتى ⁴ از قيصر روم بود كه از چوب و آهن و سنگ پر كرده، به مصاحبت با قوم نام بجهت تعمير كنيسۀ ⁵ فُرس ⁶ كه سوخته بود مى‌فرستاد، پس وليد بن مغيرة مخزومى با چند نفر به جدّه رفته از چوب آن كشتى ⁷ بجهت كعبه خريدند. آنگاه مارى بزرگ از چاهى كه خزانۀ كعبه بود برآمده بر گرد خانه حلقه زده دهن خود را گشاد به نحوى كه اگر فيل به دم او مى‌رسيد فرو مى‌كشيد، و مردم بسيار خائف و لرزان شدند، ناگاه مرغى از آسمان آمده او را برداشت و به هوا برد (و اين مقدّمات بعد از فوت عبدالمطّلب بود، و در آن وقت رسول‌خدا صلى الله عليه و آله بيست و پنج ساله بود، و بعضى سى و پنج ساله گفته‌اند)، و چون خواستند كه باقى خانه را خراب نمايند كه تمامى خانه را تعمير سازند ترسيده جرأت نكردند، تا آنكه وليد بن مغيره جرأت نمود و كلنگ را برداشته قدرى را خراب كرد و مردم يك شب توقّف نمودند تا ببينند كه وليد سالم مى‌ماند يا نه، و چون سالم ماند،