257داده و كفن كردند و به قبرستان آورده دفن كردند، و آن به آن وحشت من افزون مى‌گرديد تا آنكه ديگران برگشتند، من هم ارادۀ رجوع كرد، آن شخص مانع شده گفت :

بمان تا اين جنازه را تلقين كنيم، پس به بالاى قبر رفتيم، ناگاه ديدم كه قبر شكافته شد و آن شخص مرا به دخول قبر امر كرد، من ابا كردم، كرهاً مرا با خود به قبر برد و قبر بهم آمد و من خود را در آن قبر خوابيده ديدم، متحيّر ماندم، پس آن شخص به من گفت كه : تو آن بودى كه مُردى، گفتم : تو كيستى ؟ گفت : عملِ صالح تو. گفتم : آن شخص ديگر كه بود ؟ گفت : عزرائيل بود، گفتم : پس چه مى‌شود ؟ گفت : خير است. پس اشاره كرد بابى در قبر گشوده شد و ملكى وسيع نمايان گرديد، و من داخل آن ملك شدم، و در باغ و قصورى درآمدم و حوريّه مرا استقبال كرد، با او مشغول مُطايبه ¹ و مُعانقه ² بودم كه مأمور به ملاقات و مكالمه با تو شدم. اين بگفت و ديگر بار داخل قبر گرديد و من از خواب بيدار شدم ³.

قربانى هفتم، قربانى شفقت و عنايت است، و آن قربانى حضرت رسول صلى الله عليه و آله است كه در عيد اضحٰى، دو گوسفند قربانى كردند، در اوّل فرمودند كه : خداوندا اين از من و از هر كه قربانى نكرده است از اهل بيت من. و در دوّم فرمودند كه : خداوندا اين از من و از هر كه قربانى نكرده است از امّت من.

قربانى هشتم، قربانى عقيقه است؛ در احاديث بسيار منقول است كه : فرزند در گرو عقيقه است ⁴ (يعنى آن، باعث محافظت مولود است)؛ به تجربه هم رسيده، چنانچه فقرات و دعايش اشاره به اين معنى دارد : «لَحمُها بِلحمِهِ وَ دمُها بِدمهِ وَ عظمُها