241اوّل، طهارت رامى از حدثِ ¹ اكبر ² و اصغر ³.

دوّم، رو به جمره، و پشت به قبله ايستد.

سيُّم، از طرف بالاى جمره بايستد (اين حكم مختصّ عقبه است، و در ساير جمرات، رو به قبله و جمره، هر دو، خواهد ايستاد).

چهارم، دور باشد از جمره به مقدار ده ذراع ⁴ تا پانزده ذراع.

پنجم، وقت گرفتن سنگ به دست، و وقت انداختن هر يك، و بعد از اتمام كه به مقام خود برگشت، دعايش را بخوانَد و دعا اين است : «اَللّٰهُمَّ هٰذِهِ حَصَياتي ⁵ فأحْصِهِنَّ لي وَ ارْفَعْهُنَّ في عَمَلي»، و وقت انداختن هر يك بگويد : «اَللّٰهُ أكْبَر اللّٰهُمَّ ادْحَرْ عَنِّي الشَّيطان اللّٰهُمَّ تَصْديقاً بِكِتابِكَ وَ عَلىٰ سُنَّةِ نَبِيِّكَ وَ آلِه اللّٰهُمَّ اجْعَلْهُ حَجّاً مَبْروراً وَ عَمَلاً مَقْبولاً وَ سَعْياً مَشْكوراً»، و بعد از اتمام كه به مقام خود برگشت، اين دعا را بخواند :

«اَللّٰهُمَّ بِكَ وَثِقْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ فَنِعْمَ الرَّبُّ وَ نِعْمَ المَوْلىٰ وَ نِعْمَ النَّصيرُ» ⁶.

ششم، پياده باشد در وقت رمى.

هفتم، سنگ را به دست چپ بگيرد، و يك يك از دست چپ برداشته به دست راست بيندازد.

هشتم، سرعت نمايد در رمى جمرات، و هر قدر به طلوع آفتاب نزديكتر باشد بهتر است از اينكه به غروب نزديك باشد.

نهم، سنگها پاك باشد (و بعضى اين را واجب دانسته‌اند).

موعظة : چون حاجّ متوجّه رمى جمرات شود، نيّت او از رمى، بندگى و قصد امتثال امر الٰهى باشد، و خود را متشبّه كند به ابراهيم عليه السلام وقتى كه در اين مكان شيطان بر او ظاهر گرديد، پس خدا امر فرمود كه او را با سنگريزه براند و آرزوى او را قطع نمايد، و